Wystawy czasowe - archiwum

20.05.2017 - 03.09.2017 : „Pe drom baro... na wielkiej drodze. Od Cyganów do Romów”
Pierwsza tak duża prezentacja wyjątkowej kolekcji Andrzeja Grzymała-Kazłowskiego, założyciela i właściciela Muzeum Kultury Romów w Warszawie. To unikalny w skali kraju zbiór cyganaliów w całości prezentowany dotychczas tylko w odsłonie wirtualnej. W skład kolekcji wchodzi około 3000 obiektów, wśród których znajdują się m.in. jeden z najstarszych zapisków dotyczących Romów w Europie – karta z napisem Ziguner z wydanej w 1561 r. w Bazylei Cosmographiiae universalis libri III „Von dem Deutschen Land” S. Münstera, pruskie i austriackie XVIII-wieczne akty banicyjne, fotografe, malarstwo artystów polskich,rumuńskich, czeskich z pocz. XX w., prace współczesnych artystów romskich. Zwiedzający zobaczą również wozy wędrownych Romów z przełomu lat 50 i 60. XX w. Uzupełnieniem wystawy będą przykłady romskiego rzemiosła z kolekcji Pawła Lechowskiego. Fot. Kełderaszyce, slajd Agfacolor, Polska po 1939, autor nieznany
Szczegóły >>
21.03.2017 - 07.04.2017 : „Pisanki i palmy wielkanocne”
Pisanki, palmy, stroiki, baranki z ciasta i gliny, papierowekwiaty oraz drewniane ptaszki można będzie oglądać na dorocznej wystawie przygotowanej przez Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu z okazji świąt Wielkiej Nocy. Zaprezentowane zostaną ozdoby wykonane technikami tradycyjnymi oraz współczesnymi autorstwa 40 twórców. Ekspozycje poświęcone obrzędowości organizowane są w Muzeum Etnograficznym we Wrocławiu od ponad 45 lat. Wystawa przygotowana z okazji świąt Wielkiej Nocy jest okazją do poznania współczesnych technik tworzenia rekwizytów i ozdób wielkanocnych. Zaprezentowane zostaną pisanki zdobione technikami, takimi jak batikowa, rytownicza, jajka oklejane miniaturowymi wycinankami, rdzeniem sitowia, opolskie „kroszonki” oraz ozdoby wykonane przez współczesnych twórców na motywach huculskich, suwalskich, opolskich czy rzeszowskich. Obok jajek zdobionych tradycyjnymi technikami na ekspozycji pojawią się także będące wyrazem artystycznych możliwości dzisiejszych twórców.
Szczegóły >>
Kaligrafia18.02.2017 - 13.04.2017 : „Koran: kaligrafa i iluminacja w stylu osmańskim”
Wystawa prezentuje powstałe w okresie ponad 400 lat przykłady koranicznej kaligrafii autorstwa najwybitniejszych artystów począwszy od Şeyha Hamdullaha (1429-1520), który do kaligrafii islamskiej wprowadził osmańsko-tureckie elementy, poprzez Ahmeda Karahisârî’ego (1470-1556), Hâfıza Osmana (1642-1698), Yedikuleli Seyyida Abdullaha (1670-1731), Mustafę Izzeta (1801-1876), Mehmeda Şevkı’ego (1829-1887), Hasana Rızę (1849-1920). Ponadto dodatkowych wrażeń estetycznych dostarczą iluminacje i zdobienia szkatułek do przechowywania Koranu. Sztuka iluminacji, która rozwinęła się kilkaset lat temu w Azji Środkowej charakteryzuje się stylizowanymi, wielobarwnymi ornamentami roślinnymi i zwierzęcymi, w tym także uzyskanymi za pomocą złotego atramentu. Wystawa udostępniona dzięki dr. hab. Öztürkowi Emiroğlu, dyrektorowi Yunus Emre Enstitüsü – Centrum Kultury Tureckiej w Warszawie.
Szczegóły >>
16.12.2016 - 31.01.2017 : „Najpiękniejsza szopka betlejemska 2016” wystawa prac dziecięcych
W tym roku odbędzie się XXIV edycja Wojewódzkiego Konkursu Rzeźbiarskiego „Najpiękniejsza Szopka Betlejemska 2016” dla dzieci i młodzieży organizowanego przez Galerię Twórczości Plastycznej Młodych działającą w MDK „Śródmieście”. Jak co roku pokonkursowa wystawa prac zagości we wnętrzach Muzeum Etnograficznego. Wyeksponowane zostaną najciekawsze realizacje rzeźbiarskie, wykonane przez dzieci i młodzież z wrocławskich i dolnośląskich szkół.
Szczegóły >>
10.12.2016 - 29.01.2017 : „Szopki krakowskie ze zbiorów Muzeum Historycznego Miasta Krakowa”
Szopki prezentowane w Muzeum Etnograficznym pochodzą ze zbiorów Muzeum Historycznego Miasta Krakowa, które posiada najbogatszą na świecie kolekcję tych dzieł. Na wystawie zaprezentowanych zostanie 25 szopek pieczołowicie wykonanych w latach 1981–2014 przez znane rodziny szopkarzy krakowskich, m.in. przez Malików, Głuchów, Dłużniewskich czy Gillertów. Najmniejsza prezentowana na wystawie szopka ma zaledwie 17 cm, największa 187 cm. Szopkarstwo krakowskie w 2014 roku wpisano na „Krajową listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego”.
Szczegóły >>
© 2011 by CNCPCT/MCPN, with the permission of UNESCO03.09.2016 - 30.11.2016 : Ceramika z Horezu
Umiejętność ręcznego wytwarzania wyrobów ceramicznych jest unikatowym rodzajem tradycyjnego rzemiosła, przekazywanym z pokolenia na pokolenie w Horezu w południowo-zachodniej Rumunii. Mężczyźni wydobywają glinę, z której garncarze lepią czerwoną ceramikę. Każdy garncarz ma własny sposób modelowania, ale wszyscy przestrzegają tego samego porządku poszczególnych czynności. Kobiety dekorują wyroby tradycyjnymi wzorami przy pomocy specjalnych narzędzi i technik. Ich zdolność dobierania wzoru i koloru stanowi o unikatowym charakterze ceramiki. Barwy mają żywe odcienie ciemnego brązu, czerwieni, zieleni, błękitu i „kości słoniowej z Horezu”. Na koniec wyrób jest wypalany w piecu. Zawód garncarza przekazywany jest w rodzinnych warsztatach albo poprzez naukę u mistrza, a popularyzowany na targach i wystawach. Wystawa z Rumuńskiego Instytutu Kultury w Warszawie
Szczegóły >>
02.09.2016 - 26.02.2017 : Skarby europejskiej kultury tradycyjnej
"Skarby europejskiej kultury tradycyjnej” to wystawa prezentująca 91 zjawisk z zakresu niematerialnego dziedzictwa kulturowego, pochodzących z 28 krajów europejskich i wpisanych na Listy światowego dziedzictwa niematerialnego UNESCO (Listę reprezentatywną niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości oraz Listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego wymagającego pilnej ochrony). W październiku 2003 roku podczas trzydziestej drugiej sesji Zgromadzenia Ogólnego UNESCO przyjęto Konwencję w sprawie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego. Ekspozycja ma charakter multimedialny, składają się na nią prezentacje planszowe, filmy, fotografie. Zobaczyć będzie można miedzy innymi: taniec rekrutów z Czech, Paradę Dzwonników z regionu Kostav w Chorwacji, konny połów krewetek w Belgii, obchody święta ognia w Pirenejach. Wystawa została zrealizowana przez Muzeum Etnograficzne, Oddział Muzeum Narodowego we Wrocławiu, pod patronatem honorowym UNESCO, Polskiego Komitetu do spraw UNESCO i Narodowego Instytutu Dziedzictwa oraz we współpracy z Polskim Towarzystwem Ludoznawczym, w ramach projektu "Niematerialne dziedzictwo regionu i skarby europejskiej kultury tradycyjnej" dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://www.unesco.pl/polski-komitet-ds-unesco/ http://www.nid.pl/pl/ Kuratorka wystawy : Hanna Golla Za użyczenie eksponatów organizatorzy wystawy dziękują Instytutowi Słowackiemu i Rumuńskiemu Instytutowi Kultury w Warszawie, a także Das Museum im Haus der Fasnacht w Imst i dr. Edwardowi Wąsiewiczowi, Konsulowi Honorowemu Austrii we Wrocławiu. Integralna częścią wystawy jest zewnętrzna prezentacja 17 zjawisk umieszczonych na polskiej Krajowej liście niematerialnego dziedzictwa kulturowego.
Szczegóły >>
14.05.2016 - 21.08.2016 : Bartky, tabiwky, zgardy...Huculiana z kolekcji Ewy Załęskiej-Szczepki i Andrzeja Szczepki
Pierwsza prezentacja kolekcji huculskiej sztuki ludowej podarowanej w 2015 r. do zbiorów Muzeum Etnograficznego we Wrocławiu przez Andrzeja Szczepkę. Wśród 250 przekazanych zabytków znalazły się m.in. malowane ceramiczne naczynia, drewniane przedmioty inkrustowane macicą perłową i koralikami, biżuteria i elementy stroju huculskiego. Huculszczyzna to region w Karpatach Wschodnich, położony na zachodniej części Ukrainy, na obszarze Karpat Wschodnich, w widłach Prutu, Czeremoszu i Cisy, u stóp Czarnohory i Gorganów – obejmuje część Pokucia i Bukowiny. Huculszczyzna niczym metaforyczna Atlantyda zaciekawia i fascynuje, także współczesnych. Zagadkowa ze względu na wciąż niewyjaśnione pochodzenie swoich mieszkańców, kult przodków, przesyconą magią obrzędowość i baśniowość, która przenika życie codzienne. Niezmiennie atrakcyjna, zważywszy na barwny folklor, stroje i rękodzieło. Kolekcję podarowali Muzeum Etnograficznemu Andrzeja Szczepka i jego żona Ewa Załęska-Szczepka (wnuczka najmłodszej siostry Władysława Reymonta, Heleny. Wspólnie z mężem są właścicielami rodzinnego domu pisarza w Prażkach). Decyzja o powierzeniu tej kolekcji wrocławskiemu Muzeum Etnograficznemu nie była przypadkowa i wiąże się z sentymentem Andrzeja Szczepki do Wrocławia. W 1980 r. właśnie w tym mieście kupił na giełdzie staroci swój pierwszy eksponat. Było to, pochodzące z Pokucia na Huculszczyźnie, drewniane pudełko zdobione koralikami. Dla kolekcjonera istotną rolę odegrał również fakt, że po wojnie we Wrocławiu zamieszkało wiele osób z Lwowa i Kresów Wschodnich. Zdecydowana większość przekazanych muzealiów pochodzi z pierwszej połowy XX w. Najbardziej popularnym, cenionym i poszukiwanym wyrobem z terenów Pokucia i Huculszczyzny była oryginalna ceramika, charakteryzująca się wyjątkowym wzornictwem, kolorystyką i techniką wykonania.
Szczegóły >>
16.04.2016 - 07.08.2016 : AUGUSTYN CZYŻOWICZ. TAKA BYŁA RZECZYWISTOŚĆ...
Ponad 100 unikatowych czarno-białych zdjęć dokumentujących codzienne i odświętne życie mieszkańców dolnośląskiej wsi Brzózka i sąsiadujących z nią miejscowości można będzie zobaczyć na tej wystawie. To pierwszy tak obszerny pokaz prac wiejskiego fotografa-amatora Augustyna Czyżowicza, którego negatywy zakupiło w 2014 r. Muzeum Narodowe we Wrocławiu. Wszystkie fotografie wykonane zostały aparatem Belfoca, który Augustyn Czyżowicz otrzymał od ojca w 1956 r. Aparat fotograficzny w tamtych czasach, szczególnie na wsi, stanowił rzadkość, dlatego jego właściciel szybko stał się kimś w rodzaju lokalnego kronikarza wspólnoty. Zapraszany był na wszystkie istotne wydarzenia, uroczystości, które wymagały upamiętnienia, ale obecny był również w codziennym życiu wsi: przy pracy, podczas spotkań i zabaw towarzyskich. Fotografie Augustyna Czyżowicza wpisują się w nurt chłopskiej fotografii uznanej przez badaczy za odrębne zjawisko, swego rodzaju fenomen kulturowy. Są one zarazem indywidualną opowieścią niezwykłego człowieka, który podjął się szczególnej misji ocalenia od zapomnienia bliskiego mu fragmentu świata. Obserwatora, kronikarza i przenikliwego artysty, który potrafi dostrzec i uwiecznić to, co ten świat tworzyło. Kuratorki wystawy: Dorota Jasnowska, Elżbieta Baluch
Szczegóły >>
01.03.2016 - 18.03.2016 : PISANKI I PALMY WIELKANOCNE
Pisanki, palmy a także baranki, i suszone kwiaty pokazane zostaną na wystawie zorganizowanej z okazji Świąt Wielkanocnych. Ekspozycja jest okazją do poznania współczesnych technik tworzenia świątecznych rekwizytów i ozdób.
Wystawa wielkanocna organizowana jest w Muzeum Etnograficznym we Wrocławiu od ponad 40 lat. W tym roku uczestniczyć w niej będzie ponad 40 twórców, głównie z terenu Dolnego Śląska, którzy zaprezentują pisanki zdobione technikami tradycyjnymi (batikową, rytowniczą, aplikacyjną) oraz współczesnymi. Na wystawie można będzie również podziwiać palmy plecione z suszonych i barwionych kwiatów, traw i ziół, baranki z ciasta i gliny, drewniane ptaszki.

13 marca, godz. 12.00
Warsztaty wielkanocne

Uczestnicy będą mogli nauczyć się zdobienia jaj tradycyjną techniką polegającą na ich oklejaniu rdzeniem sitowia i kolorową włóczką. Zajęcia poprowadzi Maria Maciak. Wstęp wolny. Zapisy pod numerem telefonu 71 344-33-13 w godz. 9.00-15.00.

19 marca, godz. 10.00-16.00
Kiermasz wielkanocny

W czasie kiermaszu będzie można zakupić prace prezentowane na wystawie „Pisanki i palmy wielkanocne”. Wstęp wolny.
Szczegóły >>
06.02.2016 - 13.03.2016 : BARDEJOV – ŚWIATOWE DZIEDZICTWO UNESCO
Wystawa przedstawia historię Bardejowa – miasta we wschodniej części Słowacji, które w 2000 r. wpisane zostało na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Na wystawie będzie można poznać dzieje gospodarcze miasta, jego rozwój kulturalny oraz bliskie związki z Polską. Ważnym elementem prezentacji są także informacje o wielokulturowości Bardejowa ze szczególnym wyodrębnieniem suburdium – unikatowej enklawy nieistniejącego już w mieście świata społeczności żydowskiej. Dopełnieniem wystawy staną się kopie archiwaliów z końca XIX w. oraz publikacje związane z historią miasta. Zaplanowano także pokaz kilku modeli cerkwi unickich z pogranicza polsko-słowackiego.

Wystawę patronatem honorowym objęli Ambasador Republiki Słowackiej w Polsce Dušan Krištofík oraz Burmistrz Miasta Bardejow Boris Hanuš.
Wystawa przygotowana przez Urząd Miasta Bardejow, Muzeum Szariszskie w Bardejowie oraz Konsulat Generalny Republiki Słowackiej w Krakowie i Instytut Słowacki w Warszawie.
Szczegóły >>
Na plakacie: Rzeźba ceramiczna Kaliny Orlity17.12.2015 - 31.01.2016 : NAJPIĘKNIEJSZA SZOPKA BETLEJEMSKA 2015 - wystawa pokonkursowa
wernisaż: 17.12.2015 (czwartek), godz. 12.00

Najstarszy konkurs plastyczny organizowany cyklicznie przez Galerię Twórczości Plastycznej Młodych z MDK Śródmieście. Od 23 lat cieszący się niesłabnącą popularnością i zainteresowaniem, tak wśród młodych twórców, jak i publiczności chętnie odwiedzającej wystawy pokonkursowe. Na wystawę składa się około 200 realizacji, ikonograficznie zgodnych z ideą szopki betlejemskiej, choć nowatorstwo przejawia się w niekonwencjonalnym wykorzystaniu materiałów użytych przy tworzeniu prac np.: liści, makaronu, kostek cukru, płyt CD, jak też w niekonwencjonalnej interpretacji przedstawianego tematu.

Od wielu lat wystawa gości w szacownych progach wrocławskiego Muzeum Etnograficznego. Na każdym wernisażu prezentowane są kolędy wykonane przez dzieci i młodzież z sekcji muzycznej MDK Śródmieście, a swoją obecnością zaszczycają nas wysocy dostojnicy kościelni.
Szczegóły >>

12.12.2015 - 14.02.2016 : PIERNIKI. PODRÓŻ DO KRAINY ZMYSŁÓW…
PRZEZ ŚLĄSK, ŁUŻYCE GÓRNE i 900-LETNIĄ KULTURĘ KULINARNĄ W EUROPIE ŚRODKOWEJ


Wystawa poświęcona jest historii piernikarskiego rzemiosła. Pierniki kojarzą się z czasem dzieciństwa, są wspomnieniem odpustów, jarmarków - w szczególności tych bożonarodzeniowych. Tradycja piernikarstwa sięga głęboko w przeszłość. Już starożytni Egipcjanie znali ciastka miodowe, tyle że jeszcze bez przypraw charakterystycznych dla pierników, zaś pierwsze pisemne wzmianki o zawodzie piernikarza pochodzą z XIII w.

Ciastka z przedstawieniami najróżniejszych postaci wykonywane były z użyciem drewnianych form, będących często małymi, misternymi dziełami sztuki. Muzeum Etnograficzne posiada w swych zbiorach ok. 250 takich form, z których część będzie można podziwiać na ekspozycji. Oprócz historii piernika i jego roli kulturotwórczej wystawa przybliży również składniki i proces produkcji tego aromatycznego ciasta.

Ekspozycja jest projektem Centrum Dokumentacji i Informacji Krajoznawstwa Śląskiego w Haus Schlesien z Königswinter
Kierownictwo projektu, koncepcja i teksty, opracowanie graficzne banerów: Haus Schlesien i dr Gerhard Schiller z Opola
Finansowanie: Staatsministerium Des Innern, Freistaat Sachsen
Współpraca: Schlesisches Museum zu Görlitz, Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Muzeum Etnograficzne Oddział Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Museum "Alte Pfefferküchlerei" Weißenberg, Stadt- und Pfefferkuchenmuseum Pulsnitz, Weinachtshaus Husum, Muzeum w Raciborzu, Muzeum Regionalne w Jaworze
Szczegóły >>

plakat02.12.2015 - 06.12.2015 : WALAA HAMZA - wystawa szkła artystycznego
Muzułmańskie Centrum Kulturalno-Oświatowe we Wrocławiu zaprasza na wystawę szkła artystycznego. Prace wykonane są pod kierunkiem prof. Kazimierza Pawlaka. Spotkanie z artystką 03.12.2015 o godz. 18 00
Szczegóły >>
09.10.2015 - 22.10.2015 : KOLEKCJA
wystawa Kamili Szejnoch i Krzysztofa Żwirblisa zorganizowana w ramach projektu „Wrocław – wejście od podwórza” będącego częścią sztuk wizualnych Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016. Ekspozycja złożona z przedmiotów wypożyczonych od mieszkańców oraz właścicieli pobliskiej apteki, kwiaciarni i cukierni jest wyborem gromadzonych specjalnie lub mimo woli archiwaliów, pamiątek, fotografii rodzinnych oraz efektów własnych kreatywnych zachowań. Wystawa jest próbą wymiany między Muzeum i okolicą, ale też zabawą kulturą materialną przeszłości i tą współczesną. Jest też próbą pokazania publicznie treści prywatnych
Szczegóły >>
12.09.2015 - 29.11.2015 : WILAMOWICE. AŻ PO ŻYCIA KRES. Wystawa ze zbiorów Stowarzyszenia „Wilamowianie
„WILAMOWICE. AŻ PO ŻYCIA KRES” – UNIKALNA KULTURA I JĘZYK WYMYSIÖERYŚ – KILKADZIESIĄT STROJÓW ODŚWIĘTNYCH – PO RAZ PIERWSZY WE WROCŁAWIU (DRUGI RAZ W POLSCE) Wystawa prezentuje niezwykłą kulturę Wilamowic – niewielkiego miasta położonego miedzy Bielsko-Białą a Oświęcimiem, do którego w XIII wieku przybyli osadnicy z Europy zachodniej. Naukowcom nie udało się jednoznacznie ustalić ich etnicznego pochodzenia, a sami Wilamowianie uważają się za potomków Flamandów lub Anglosasów. Do dzisiaj grupa ta zachowała poczucie własnej odrębności. Jej charakterystyczną cechą jest posługiwanie się specyficznym językiem/dialektem wilamowskim oraz odmienne zwyczaje i stroje o niespotykanej barwności. Na ekspozycji pokazane zostały kolejne etapy życia Wilamowian – od narodzin do śmierci – przede wszystkim poprzez bardzo zróżnicowane stroje odświętne (jest ich kilkadziesiąt), jakie noszono podczas poszczególnych obrzędów: chrzcin, wesela i pogrzebu. Odpowiednie zestawienie poszczególnych elementów strojów wymagało dużej wiedzy, przekazywanej z pokolenia na pokolenie. Wystawę uzupełniają dawne oraz współczesne fotografie, film oraz nagrania muzyczne. Autorzy wystawy – Justyna Majerska, Tymoteusz Król, Rafał Schneider Autorka towarzyszącego wydawnictwa – Elżbieta Teresa Filip
Szczegóły >>
Rzeżby kobiet autorstwa Bogdana Ziętka, fot. Wojciech Rogowicz19.06.2015 - 30.10.2015 : Wenus z Brzeźnicy. Kobiety w świecie Bogdana Ziętka.
Na ekspozycji zaprezentowanych zostanie 8 rzeźb - kobiet naturalnych rozmiarów oraz kilkadziesiąt mniejszych figurek. Ponadto ekspozycja wzbogacona będzie obrazami, portretami, fotografiami i rysunkami artysty. Bogdan Ziętek - ur. w 1932 r., we wsi Tłukienka (obecnie część Bukowna) w powiecie olkuskim, po wojnie w 1945 r. wraz z całą rodziną przeniósł się na Dolny Śląsk, gdzie do dziś mieszka w Brzeżnicy k/Barda. Człowiek wielu talentów - przede wszystkim rzeźbiarz pełnowymiarowych postaci kobiecych, których wykonał 14, jak i mniejszych (30-40 centymetrowych) figurek, których stworzył ponad 170 (w tym 4 figurki mężczyzn), ale także malarz, rysownik, fotograf, poeta, muzyk, projektant ubiorów dla swoich kobiet. Ma na swoim koncie kilkanaście wystaw indywidualnych i zbiorowych, a jego prace zasilają prywatne, jak i muzealne kolekcje.
Szczegóły >>
KASIA KMITA Rower 2009r.;papier wycinany recznie16.05.2015 - 30.08.2015 : LUDOWE INSPIRACJE. wycinanki Kasi Kmity, collage Jolanty Nitki Nikt i monidła Ewy Martyniszyn
Na wystawie czasowej „Ludowe inspiracje” można oglądać prace, uznanych, profesjonalnych artystek związanych z Wrocławiem: wycinanki Kasi Kmity nawiązujące do wzorów łowickich, kolaże Yolanty Nitki Nikt z wycinanką kurpiowską oraz nowoczesne monidła Ewy Martyniszyn. Ich artystyczne realizacje wpisują się w dzisiejszą rzeczywistość, w której motywy „etno” nabierają nowego znaczenia. Kasia Kmita, Yolanta Nitka Nikt i Ewa Martyniszyn, sięgając do przeszłości, przywracają współczesnej kulturze zakorzenione w zbiorowej pamięci dziedzictwo.
Szczegóły >>
28.02.2015 - 03.05.2015 : Obrazy ludowe na Śląsku
Na wystawie zaprezentowano ok. 100 - wykonanych w różnych technikach i stylistyce - obrazów z liczącej 868 obiektów kolekcji Muzeum Etnograficznego we Wrocławiu. Przeważają wśród nich obrazy malowane na desce, blasze, szkle i płótnie, ale są także kompozycje umieszczane na kanwie papierowej; kapliczki i relikwiarze. Na szczególną uwagę zasługują obrazy na szkle pochodzące głównie z Podsudecia, ale także z Kotliny Kamiennogórskiej i Pogórza Izerskiego, w tym także z tłem lustrzanym. Ikonografia wszystkich obrazów związana jest z katolicyzmem, zdominowały ją przedstawienia całej plejady świętych – patronów strzegących człowieka przed różnymi zagrożeniami, wizerunki Świętej Rodziny, Marii i Chrystusa oraz Trójcy Świętej. Wiele z nich nawiązuje bezpośrednio do wzorów zaczerpniętych z otaczanych kultem obrazów i rzeźb z śląskich miejscowości pielgrzymkowych. Niosą one ze sobą nie tylko szczególny program artystyczny, ale i edukacyjny. Rozkwit tej dziedziny twórczości na Śląsku przypadał na okres od połowy wieku XVIII do początków XX – prezentowana obecnie jest ona nie tylko świadectwem poszukiwania transcendencji, ale też szczególnym dokumentem epoki, w której zaistniała.
Szczegóły >>
13.12.2014 - 15.02.2015 : Gody idą, Gody...
Wystawa podejmuje tematykę zwyczajów bożonarodzeniowych w perspektywie ich zmian od końca XIX wieku, aż po czasy współczesne. Ważny wątek stanowi w niej także tematyka obrzędowości dolnośląskiej, z uwzględnieniem jej materialnych przejawów w okresie przed II wojną światową. Na ekspozycji zaprezentowane są przedwojenne szopki dolnośląskie tzw. skrzynkowe oraz współczesne szopki typu krakowskiego, kukiełkowe i rzeźbiarskie. Grafiki z XVIII wieku sąsiadują z obrazami na szkle i formami piernikarskimi z wieku XIX. Wystawę dopełniają przebrania kolędnicze, maski obrzędowe, ozdoby choinkowe i podwieszane pod sufitem pająki.
Szczegóły >>
07.12.2014 - 01.02.2015 : Najpiękniejsza Szopka Betlejemska 2014
Młodzieżowy Dom Kultury "Śródmieście"; Wydział Edukacji UM Wrocławia: Muzeum Etnograficzne - oddział Muzeum Narodowego we Wrocławiu, oraz autorzy wystawy zapraszają na XXII Wojewódzką Wystawę Pokonkursową
Szczegóły >>
17.10.2014 - 23.11.2014 : Dolny Śląsk. Lud, jego zwyczaje, sposób życia, pieśni, muzyka i tańce...
W dniach od 17 października do 17 listopada trwać będzie promocja projektu "Dolny Śląsk. Lud, jego zwyczaje, sposób życia, pieśni, muzyka i tańce...", dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, w ramach programu „Kolberg 2014 – Promesa” realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca. Projekt zakłada powstanie 15 filmów poświęconych przedstawicielom wszystkich powojennych grup osadniczych (w tym mniejszości narodowych i etnicznych) oraz pozostałej na tym terenie polskiej i niemieckiej ludności autochtonicznej Projekcjom reklamowym w Muzeum Etnograficznym przez miesiąc towarzyszyć będzie ekspozycja korespondujących z filmami graficznych plansz z wybranymi kadrami z filmów i krótką charakterystyką każdej grupy. Pokazane zostaną także pierwsze, dziewiętnastowieczne wydania Dzieł Wszystkich Oskara Kolberga oraz komplet ich reedycji, wydanych przez Polskie Towarzystwo Ludoznawcze i Instytut im. Oskara Kolberga.
Szczegóły >>
03.10.2014 - 20.10.2014 : Powiedzcie podziękowanie Kolbergowi za jego mozolną pracę
Oskar Kolberg: etnograf, (muzyk)ograf, chopinolog”. Na dwustronnie zadrukowanych planszach przedstawiony będzie życiorys Oskara Kolberga z wypunktowaniem zainteresowań kompozytorskich badacza, jego pracy dokumentacyjnej oraz związków z Fryderykiem Chopinem.
Szczegóły >>
20.09.2014 - 15.10.2014 : Ziemia Księska - wspólne dziedzictwo na drodze poszukiwania tożsamości regionalnej
Wystawa poruszająca aspekty dbałości o obiekty i pamiątki przeszłości, dopisania losów miejscom i postaciom, nawiązania kontaktu z przedwojennymi mieszkańcami, działalności społecznej i patriotycznej przez pryzmat własnych korzeni. Organizator: Towarzystow Ziemi Księskiej ul. Świątnicka 32
Szczegóły >>
wnętrze kuźni20.09.2014 - 23.11.2014 : W półmroku kuźni
Ekspozycja zorganizowana w związku z wydaniem katalogu zbiorów kowalstwa Muzeum Etnograficznego - „Kowalstwo ludowe. Rzemiosło i sztuka” autorstwa Jacka Bohdanowicza. Niemal wszystkie eksponaty na niej zgromadzone zostały szczegółowo opisane w części katalogowej niniejszej publikacji. Na wystawie znajdą się urządzenia, narzędzia, przyrządy i akcesoria wykorzystywane na wszystkich etapach prac kuziennych. W skład ekspozycji wejdą pionowe i sercowe miechy kowalskie, kuźnia polowa, kilkanaście kowadeł (datowanych i zdobionych), imadła, wiertarka słupowa. Na szczególną uwagę zasługują: - kilkanaście zdobionych oraz datowanych kowadeł jednorożnych, pochodzących z 1. połowy XIX w. W Muzeum Etnograficznym zgromadzono ich 20 sztuk i jest to z pewnością najliczniejszy tego typu zbiór w Polsce, a zapewne także w Europie.
Szczegóły >>
08.06.2014 - 07.09.2014 : Żyd Niemalowany w Warszawie. Stołeczni Żydzi i ich miasto na XIX-wiecznych drzeworytach sztorcowych
Dziewiętnastowieczne ryciny przedstawiające warszawskich Żydów i miejsca związane z ich działalnością, historią i kulturą można oglądać na tej wystawie. Autorami prac są najwybitniejsi polscy malarze i rysownicy epoki: Michał Elwiro Andriolli, Julian Fałat, Wojciech Gerson, Juliusz i Wojciech Kossak, Henryk i Ksawery Pillati, Alfred Wierusz-Kowalski, Stanisław Witkiewicz, najbardziej warszawski z warszawskich rysowników - Franciszek Kostrzewski oraz jedyny w tym gronie polski rysownik - Żyd czyli Edmund Perle.
Szczegóły >>
Gołdowie:Adzan Toronga; Onenko Hofa; Pemenko Trksa17.05.2014 - 31.08.2014 : W kraju Goldów i Oroczonów
Ekspozycja zorganizowana w stulecie ekspedycji prof. Stanisława Poniatowskiego do Kraju Nadamurskiego. Poza dokumentacją antropometryczną i fotograficzną przyniosła wiadomości o codziennych zmaganiach mieszkańców Syberii z warunkami środowiskowymi, a także opisy ich zabaw, świąt i innych przejawów życia społecznego. Na wystawie przedstawione będą m.in.: dziennik podróży, fotografie, na których znajdują się wizerunki mieszkańców (także szamanów), obrazy z życia codziennego, stroje, miejsca, budowle, kurhany. Wyjątkowej wartości są rysunki wykonane przez mieszkańców Syberii, wycinanki z papieru, z kory brzozowej, ornamenty haftowane na płótnie, a także szkice narzędzi, przedmiotów codziennego użytku, akcesoriów szamańskich autorstwa Stanisława Poniatowskiego. Zbiór pokazywany jest po raz pierwszy; pochodzi z archiwum Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego we Wrocławiu. Wystawę uzupełnią zabytki ze zbiorów Muzeum Etnograficznego im. Stanisława Udzieli w Krakowie.
Szczegóły >>
pisanki wielkanocne18.03.2014 - 10.04.2014 : Pisanki i palmy wielkanocne

Szczegóły >>
22.02.2014 - 04.05.2014 : MIASTO I JEGO OBYWATELE. ZGORZELEC I GÖRLITZ 1945 – 1989
„Wystawa jest pierwszą próbą przedstawienia losów Zgorzelca i Görlitz w latach 1945-1989. Powstała w ramach projektu EWT Saksońskiej Agencji Oświatowej „Działalność obywateli na rzecz wolności. Odwaga cywilna w warunkach dyktatury. Saksonia i Dolny Śląsk w latach 1945-1989”. W ramach konkursu na „Modelowy projekt współpracy polsko niemieckiej” projekt został nagrodzony przez Federalne Ministerstwo Komunikacji, Budownictwa i Rozwoju Miast Republiki Federalnej Niemiec oraz Ministerstwo Infrastruktury Rzeczypospolitej Polskiej.
Szczegóły >>
13.12.2013 - 19.01.2014 : ANIOŁY Jarosława Furgały
Jarosław Furgała-rzeźbiarz, malarz Urodził się 5 VII 1919 r. w Lubaczowie, woj. przemyskie, po II wojnie światowej osiadł we wsi Polwica k/Oławy, woj. wrocławskie. Obecnie mieszka w Brzegu, woj. opolskie. Rzeźby J. Furgały spotkały się z niezwykle żywym zainteresowaniem. Od 1973 r. rzeźbiarz zapraszany był na niemal wszystkie konkursy sztuki ludowej, regionalne i ogólnopolskie. W 1990 r. został laureatem nagrody im. Oskara Kolberga. J. Furgała jest rzeźbiarzem bardzo pracowitym o dużej inwencji i wyobraźni twórczej, zdolny, szukający ciągle nowych tematów, nie lubiący powielać tych samych prac. Rzeźbi z dużą łatwością sceny biblijne, historyczne, legendarne, z życia wsi, o tematyce żydowskiej. Wykonuje rzeźby pojedyncze i kompozycje wielofiguralne na wzór szopek, zabawek. Wykonuje też płaskorzeźby, a swoje prace maluje. O rzeźby J. Furgały zabiegają liczne muzea, a także kolekcje zagraniczne. Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu posiada w swoich zbiorach jedną z liczniejszych kolekcji jego prac, obejmującą 34 zabytki. Na wystawie „Anioły” prezentowane są, oprócz wcześniej wykonanych rzeźb, najnowsze prace J. Furgały, reprezentujące kolejny etap jego pracy twórczej – malarstwo oraz kompozycje z papieru.
Szczegóły >>
płaskorzeźba Aleksandry Bałasińskiej12.12.2013 - 31.01.2014 : Najpiękniejsza Szopka Betlejemska 2013
Młodzieżowy Dom Kultury "Śródmieście"; Wydział Edukacji UM Wrocławia; Muzeum Etnograficzne oraz autorzy wystawy zapraszają na XXI Wojewódzką Wystawę Pokonkursową. 19.12.2013 o godz. 12 00 odbędzie się wernisaż wystawy na którym wystąpią solistki śpiewające pod kierunkiem Piotra Matuszewskiego. Wystawianie szopek bożonarodzeniowych jest zwyczajem zakorzenionym w tradycji Świąt Bożego Narodzenia. Pomysł przedstawiania scen z narodzin Chrystusa zrodził się w średniowiecznej Italii XIII wieku. Spopularyzował go św. Franciszek, wprowadzając do szopki betlejemskiej, prócz wyobrażeń świętej rodziny, także woła i osła, obecnie nierozerwalnie kojarzących się ze stajenką. Do Polski zwyczaj przywieźli o.o. Franciszkanie, w kościołach wystawiając jasełka. Tradycja budowy szopek przetrwała do dziś, czego przykładem jest wystawa dziecięcych interpretacji tematu.
Szczegóły >>
09.11.2013 - 28.02.2014 : NIEWYJAŚNIONE DZIEDZICTWO Ślady niemieckich Żydów na Śląsku
Wystawa fotografii dokumentalnych Piotra Piluka. Wystawa ta składa się ze zdjęć wykonanych przez autora w latach 1989-2013. Ukazują one fragment pejzażu kulturowego Wrocławia oraz Opolszczyzny, Górnego i Dolnego Śląska – dziedzictwo materialne niemieckich Żydów, które przetrwało do naszych czasów. Przez wiele dziesięcioleci pozostawało niezauważane, dlatego wymaga omówienia i pokazania różnych jego aspektów.
Szczegóły >>
21.09.2013 - 24.11.2013 : Magia barw. Tradycyjne stroje meksykańskie z kolekcji Elżbiety Komarnickiej.
Na wystawie prezentowana jest kolekcja należąca do Elżbiety Komarnickiej – tłumaczki, która w 1984 roku spędziła w Meksyku 10 miesięcy i podróżując po tym kraju zachwyciła się różnorodnością i barwnością tradycyjnych strojów. Można więc będzie obejrzeć sarapes (rodzaj poncza), sukienki huipiles, szale rebozos, bluzki kobiece i męskie, pasy, a także małe laleczki w strojach regionalnych. Wystawa mogła powstać dzięki współpracy z Julietą Gonzales z Fundacji Dos Mundos. Cennym uzupełnieniem ekspozycji są fotografie autorstwa Tomasza Grzyba, przedstawiające Meksykańczyków w swoich strojach regionalnych.
Szczegóły >>
07.09.2013 - 03.11.2013 : SZEWSKIE PASJE
Wystawa składa się z 2 części: - części poświęconej szewstwu i cholewkarstwu oraz historii tych rzemiosł na Dolnym Śląsku - twórczości Pana Zygmunta Trąbczyńskiego, szewca wrocławskiego i jednocześnie artysty-rzeźbiarza, od kilkunastu lat tworzącego rzeźby w drewnie. W 2009 r. Muzeum Narodowe zakupiło kolekcję 150 urządzeń, narzędzi i przyrządów szewskich, co stało się inspiracją do zorganizowania wystawy poświęconej zagadnieniu szewstwa i cholewkarstwa na Dolnym Śląsku. Na wystawie znajdują się również urządzenia i narzędzia wypożyczone od wrocławskich rzemieślników-obuwników oraz sztandary, stroje, akcesoria i kroniki dawnego dolnośląskiego cechu skórniczego. Wśród zgromadzonych eksponatów zobaczyć można pochodzące z pocz. XX w. maszyny do szycia skór, prasy do ich klejenia, urządzenia i przybory do produkcji obuwia (szycia, klejenia, wykańczania) oraz jego naprawy. W części poświęconej twórczości Pana Zygmunta Trąbczyńskiego znajduje się ponad 100 jego rzeźb, zarówno o tematyce świeckiej, jak i sakralnej. Wśród tych pierwszych na szczególną uwagę zasługuje cykl prac atytułowany „Droga chleba” oraz bardzo liczne rzeźby o charakterze muzycznym, w tym nagradzane na Ogólnopolskich Konkursach na Grafikę i Rzeźbę o Tematyce Muzycznej organizowanych przez Muzeum Okręgowe w Lesznie.
Szczegóły >>
06.07.2013 - 25.08.2013 : ROMANI ART
Wystawa prezentująca twórczość artystów romskich pochodzących z grupy zwanej Bergitka Roma. „Członkowie tej grupy często traktowani są z dużym dystansem, jednak to właśnie w tej grupie najwięcej jest dziś osób wykształconych - pisze we wstępie do wystawy Adam Bartosz. Ich rodzice swoje romskie pochodzenie niejednokrotnie odczuwali jako brzemię i niesprawiedliwość losu. Oni zaś z pochodzenia rodziców i swego uczynili źródło inspiracji. Małgorzata Mirga-Tas, ur. w 1978 r. w Zakopanem, Romka ze szczepu Bergitka. Wychowała się w osadzie cygańskiej w Czarnej Górze na Spiszu, gdzie do tej pory mieszka i tworzy. Po ukończeniu zakopiańskiego liceum plastycznego dostała się na wydział rzeźby krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie w 2004 r. uzyskała dyplom. Na uczelni odkryła technikę tworzenia rzeźb z tektury, a także energię i inspirację płynącą z jej romskich korzeni. Jak sama przyznaje – rzeźba jest jej najbliższa, ale zajmuje się także ilustracją, projektowaniem strojów oraz biżuterii. Bogumiła Delimata, ur. w 1966 r. we Wrocławiu, Romka ze szczepu Bergitka, zamieszkała w Krakowie, obecnie większość czasu spędza w Hiszpanii, gdzie na obrzeżach Grenady doskonali się we flamenco. W Krakowie pracowała w zakładach fotograficznych oraz w Muzeum Historii Fotografii. Ma za sobą także występ w spektaklu „Katarzy” krakowskiego teatru Buckleina. W pracach malarki dominują ciepłe kolory odważnie zestawiane z kontrastującymi, zimnymi barwami. Krzysztof Gil, ur. w 1987 r., Rom ze szczepu Bergitka, wychowany w Nowym Targu. Absolwent Liceum Sztuk Plastycznych im. Józefa Kluzy w Krakowie, studiował na wydziale grafiki krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Mimo młodego wieku, ma na swoim koncie spore sukcesy - był stypendystą Fundacji „Porozumienie bez barier”, i fundacji Hansa Guggenheima. W swoich pracach łączy różne techniki, a inspiracje czerpie z najbliższego otoczenia, wplatając elementy folkloru Romów
Szczegóły >>
Stanisław Janeczko; Czernia18.05.2013 - 30.07.2013 : Prze-twórcy ludowi
Wystawa jest dokumentacją badań terenowych realizowanych przez Fundację WAŻKA w powiecie bolesławieckim. Jej głównymi bohaterami są artyści nieprofesjonalni, ich historie oraz dzieła – tworzone w domu, zwykle tylko dla siebie i swoich najbliższych, dla lokalnej społeczności, z wewnętrznej potrzeby i przekonania o konieczności kultywowania tradycji. Wystawa prezentuje eksponaty, fotografie, fragmenty nagrań oraz film dokumentalny „Dźwięk wspomnień”
Szczegóły >>
14.04.2013 - 16.06.2013 : TRADYCYJNE ŚWIĘTA CHIŃSKIE
Wystawa przedstawia najważniejsze święta utrwalone od ponad 3 tys. lat w chińskiej tradycji, będącej swoistą fuzją elementów wywodzących się z różnych ceremoniałów: konfucjańskiego, taoizmu, buddyzmu, a także z pierwotnych wierzeń i obrzędów związanych z pracami na roli i kultem przodków. Kultywowanie świat jest dla Chińczyków nie tylko ważnym znakiem przynależności do wielkiej chińskiej społeczności, ale też zaspokojeniem potrzeb duchowych i działaniem jednoczącym rodziny. Na wystawie zaprezentowane będą przedmioty zwiazane z tradycyjnymi świetami, m.in. latawce, wycinanki, kukiełki, maskotki, figurki z Teatru Cieni, elementy świątecznego stroju, instrumenty muzyczne, wyroby ceramiczne i kartki świąteczne. ZAPRASZAMY
Szczegóły >>
14.04.2013 - 16.06.2013 : WSPÓŁCZESNE MALARSTWO CHIŃSKIE GONGBI CZYLI
Na wystawie pokazane zostaną prace współczesnych artystów chińskich nawiązujących w swojej twórczości do tradycyjnego malarstwa gongbi. Rozkwit malarstwa gongbi. nastąpił na początku panowania dynastii Wei i Jin ( 220- 420 n.e.), rozprzestrzeniało się ono poza granice Chin przez bardzo długi czas, będąc szczególnego rodzaju „bramą” dla chińskiej sztuki. Jego ponowny renesans przypada na lata dziewięćdziesiąte XX w., kiedy rozwinęła się współpraca i wymiana kulturalna między Wschodem i Zachodem, a nowoczesne chińskie społeczeństwo ponownie odkryło dla siebie dawne tradycje. W chińskim malarstwie gongbi największy nacisk kładziono na technikę i perfekcyjne odtworzenie kształtu przedstawianego przedmiotu za pomocą płynnych linii. Kolorystka obrazu powinna być jasna i elegancka, a przedstawiane wyobrażenie - dokładne i nastrojowe. ZAPRASZAMY
Szczegóły >>
09.04.2013 - 28.04.2013 : Garnków w gospodarstwie nigdy nie za dużo
Zapraszamy na wystawę pokonkursową III Ogólnopolskiego Konkursu Ceramicznego. Ekspozycja w CEKDiM we Wrocławiu przy ul. Kołłątaja 20 w dniach od 6-14 maja ; Aukcja prac ceramicznych: Galeria "Pegazik" w CEKDiM w dniach od 25-30 maja.
Szczegóły >>
05.03.2013 - 22.03.2013 : PISANKI I PALMY WIELKANOCNE
Wielkanoc jest najważniejszym chrześcijańskim świętem, wiąże się z ideą Zmartwychwstania, jest to święto nadziei i radości. W polskiej tradycji współgra z nadchodzącą wiosną. Jego ważnym elementem, silnie zakorzenionym w polskiej tradycji, są palmy i pisanki, bez których nie wyobrażamy sobie świątecznej atmosfery. Zapraszamy
Szczegóły >>
praca Klaudii Ciborowskiej, lat 15; fot. MDK Śródm. Anna Szuleszko07.12.2012 - 10.01.2013 : Najpiękniejsza szopka betlejemska 2012
Pokonkursowa wystawa szopek dziecięcych zorganizowana przez Młodzieżowy Dom Kultury "Śródmieście" i Galerię Twórczości Plastycznej Młodych. Wystawę poprzedzają zorganizowane w Muzeum obrady jury XX Wojewódzkiego Konkursu Rzeźbiarskiego dla dzieci i młodzieży. Wernisaż 14.12.2012
Szczegóły >>
Propozycje przebrań na bale kostiumowe, rycina żurnalowa; ok.1900r. 24.11.2012 - 10.02.2013 : Świat w zwierciadle mody
Bal kostiumowy był wielkim tematem literatury i sztuki, a w XIX wieku stał się obsesją kultury salonowej. Korowód postaci w kostiumach z różnych krain jako reprezentacja całego widzialnego świata to motyw występujący już w najwcześniejszych, XVI- wiecznych wydawnictwach kostiumograficznych. Poprzez autentyczne stroje balowe, malarstwo i grafikę żurnalową wystawa Świat w zwierciadle mody pokazuje bogactwo i rozmaitość XIX-wiecznych kostiumów balowych inspirowanych ubiorami ludów egzotycznych i strojami ludowymi. Szczególną uwagę poświęcamy zabawom kostiumowym dawnych wrocławian. Wystawie towarzyszy ilustrowane wydawnictwo.
Szczegóły >>
Wnętrze muzułmańskiej szafy;  zdj. Łukasz Braun23.11.2012 - 03.03.2013 : Kultura medyczna islamu
Jaki wpływ na rozwój medycyny mieli uczeni arabscy, kto pierwszy zastosował matematykę w celu odmierzania dawek leków i co się kryje pod terminem „czarny islam” - odpowiedzi na te pytania można będzie znaleźć na tej wystawie. Wśród 100 prezentowanych eksponatów znajdą się amulety, reprodukcje średniowiecznych rycin, fotografie i naczynia farmaceutyczne. Na wystawie można będzie zobaczyć m.in. przywiezione ze Stambułu reprodukcje średniowiecznych miniatur tureckich, które przedstawiają wnętrza muzułmańskich aptek, prezentują zabiegi medyczne stosowane przez lekarzy i farmaceutów arabskich w tamtych czasach (cesarskie cięcie czy upuszczanie krwi), jak również ówczesny stan wiedzy na temat budowy ludzkiego ciała. Celem organizatorów jest pokazanie wzajemnych wpływów medycyny arabskiej i europejskiej. Lekarze arabscy chętnie korzystali z dzieł swoich greckich poprzedników, Hipokratesa i Galena, kontynuując i rozwijając ich prace. Arabskie tłumaczenia greckich i rzymskich traktatów były potem w Europie przekładane na łacinę i w ten sposób wiedza ta kształtowała zachodnie nauki o leku i leczeniu. Na wystawie można będzie zobaczyć zbiór amuletów ochronnych z obszaru Sudanu – składają się one najczęściej z inskrypcji zapisanych na pergaminie lub papierze zawiniętych w opakowania ze zwierzęcej skóry. Wystawie towarzyszyć będzie konferencja naukowa pod takim samym tytułem, która odbędzie się 11 -12 grudnia 2012 r. w Muzeum Etnograficznym we Wrocławiu.
Szczegóły >>
16.09.2012 - 14.10.2012 : Alebrijes
Alebrijes to jeden z gatunków meksykańskiego rękodzieła wykonywanego głównie z papier maché, a powstałego w mieście Meksyk w latach 30. XX w. Alebrijes przedstawiają wielobarwne postacie fantastycznych, niemal mitologicznych zwierząt, często stapiając kilka z nich w jedno. Na wystawę składa się kolekcja prac wykonanych przez Irvinga Mondragón Laguna oraz młodych artystów meksykańskich, uczestniczących w prowadzonych przez niego warsztatach. Ekspozycja przygotowana pod patronatem Ambasady Meksyku w Warszawie.
Szczegóły >>
15.09.2012 - 10.11.2012 : Niezwykła codzienność. Ulice i place Wrocławia na dawnej pocztówce ze zbiorów Mariusza Kotkowskiego
Na wystawie – będącej zapowiedzią książki, która zostanie wydana w przyszłym rokuw wydawnictwie Via Nova – pokazano 120 pocztówek przedstawiających dawne ulice i place Wrocławia. Prezentowane kartki pochodzą głównie z początku wieku XX. Najstarsze powstały około 1898 r., najmłodsze na przełomie lat 30/40. XX wieku. Obok oryginalnych pocztówek, umieszczono powiększone do wielkości A4 ich cyfrowe reprodukcje i tej samej wielkości współczesne fotografie. Współczesne zdjęcia wykonał Mariusz Kotkowski w sierpniu i wrześniu 2012 r. Fachowych wskazówek oraz profesjonalnej obróbki zdjęć dokonał znany wrocławski fotograf Stanisław Klimek. Zakres terytorialny wystawy obejmuje Wrocław w granicach z początków XX w. (przed 1928 r.). Pocztówki zostały pokazane według obowiązującego ówcześnie podziału miasta na Stare Miasto i okalające je Przedmieścia – Oławskie (Ohlauer Vorstadt), Piaskowe (Sand Vorstadt), Odrzańskie (Oder Vorstadt), Mikołajskie (Nikolai Vorstadt), Świdnickie (Schweidnitzer Vorstadt) i Strzelińskie (Strehlener Vorstadt). Przed pocztówkami prezentującymi poszczególne Przedmieścia, zamieszczono cyfrową reprodukcję fragmentu planu z 1911 r., na którym przedstawiono daną część miasta (oryginał znajduje się w Bibliotece Uniwersyteckiej we Wrocławiu, Oddział na Piasku). Na planie naniesiono numery odpowiadające prezentowanym ulicom. Na wystawie pokazano także plan miasta z 1914 r., z ówczesnym podziałem administracyjnym oraz dwa plany Wrocławia popularnych wydawnictw E. Boronowa oraz Pharusa. Wszystkie trzy pochodzą z prywatnego zbioru Sławomira Magiery. Uzupełnieniem zbiorów graficznych są prezentowane w witrynach przedmioty związane z Wrocławiem, dawną epistolografią i samą pocztówką.
Szczegóły >>
Kafel ceramiczny01.07.2012 - 31.08.2012 : Huculi - ludzie z lepszej gliny.
Na wystawę prezentującą huculską ceramikę ludową składa się ponad 200 eksponatów. Ich autorami są sławni garncarze pokuccy ze znanych ośrodków garncarskich w Kosowie, Kutach i Pistyniu z Aleksandrem Bachmińskim, Michałem i Józefem Baranowskimi na czele. Pokazana jest również ceramika autorstwa uczniów i nauczycieli Szkoły Garncarskiej w Kołomyi na Huculszczyźnie oraz wyroby urodzonego na Huculszczyźnie (Pistyń, dawne woj. stanisławowskie) – Kazimierza Woźniaka, który w 1946 r. został przesiedlony do Oławy. Na ekspozycji "Huculi – ludzie z lepszej gliny” można zobaczyć: kafle, misy, pojemniki na wódkę, dzbany, talerze, świeczniki, i galanterię ceramiczną. Najstarsze eksponaty - kafle Aleksandra Bachmińskiego datowane na drugą połowę XIX w., większość zabytków pochodzi z pierwszej połowy wieku XX. „Wytwarzana na Pokuciu ceramika majolikowa powstała w wyniku krzyżowania się m. innymi wpływów orientalnych, ruskich, wołoskich i polskich. Formowane na kole garncarskim wyroby polewano pobiałką, na której jeszcze przed wypaleniem garncarz wykonywał rylcem wzory, a wybrane pola pokrywał glinką barwy ugrowej. Po dokonaniu tych czynności przeprowadzano pierwszy wypał. Wypalony czerep malowano następnie kolorowymi farbami (żółtą, zieloną, brązową, rzadziej niebieską) lub szkliwami kryjącymi. Po wyschnięciu całą powierzchnię polewano bezbarwnym szkliwem ołowiowym i poddawano powtórnemu wypałowi. Powierzchnie naczyń są przeważnie pokryte ornamentami roślinnymi i zwierzęcymi przedstawiającymi m. innymi jelenie, ptaki, koguty. Jednakże najpełniej przebogate huculskie wzornictwo prezentuje się na kaflach. Mnóstwo tu różnego rodzaju scenek rodzajowych przedstawiających polowania, życie codzienne ówczesnej społeczności wiejskiej. Na wielu z kafli dominuje wzornictwo zoomorficzne (zwierzęta o znaczeniu symbolicznym: jelenie, kozy, lwy, gryfy, niedźwiedzie, ptaki w tym pawie).” .Większość eksponatów pochodzi ze zbiorów Muzeum Etnograficznego w Krakowie.
Szczegóły >>
Portret typowego Bura - Afryka Południowa30.06.2012 - 31.08.2012 : BUROWIE W TRZECH ODSŁONACH
Wystawa prezentuje reportaże fotograficzne i relacje z podróży do Afryki Południowej. Ich autorami są: - w większości nieznani fotografowie i podróżnicy z końca XIX wieku - Kazimierz Nowak, polski podróżnik, który w latach 1931-1936 przemierzył na rowerze, samotnie Afrykę Południową (od Trypolisu do Przylądka Igielnego i z powrotem, kończąc podróż życia w Algierze) - uczestnicy współczesnej wyprawy (niedawno ukończonej) śladami Kazimierza Nowaka. Kanwą całej prezentacji będzie historia Burów - ta dawna i dzisiejsza ukazana przez pryzmat ich potomków, żyjących w Republice Południowej Afryki. Wystawę swoim patronatem objął Ambasador RPA i Konsul Honorowy Królestwa Niderlandów.
Szczegóły >>
29.04.2012 - 17.06.2012 : SŁOWACKIE „KUCHARKI” I INNE MAKATKI EUROPEJSKIE
Makatki przywędrowały do wielu państw z terenów dzisiejszych Niemiec i Holandii. Używano ich tam powszechnie już w XIX wieku, moda na zdobienie nimi wnętrz związana była z modernizacją mieszczańskich domów, służyły podkreślaniu czystości, porządku i przytulności miejsca będącego sercem każdego domostwa – kuchni. Na przełomie XIX i XX wieku makatki zadomowiły się w innych krajach Europy, najpierw w domach mieszczańskich, potem robotniczych, a na koniec także i wiejskich. Ten ostatni etap ich migracji miał najczęściej miejsce po I wojnie światowej. Największy rozkwit „makatkowej mody” przypada w większości przypadków na lata 60. XX w. Makatki to głównie białe płótna zdobione haftem a czasami wzorami drukowanymi lub malowanymi farbami. Występują na nich motywy roślinne, scenki rodzajowe a także napisy – najczęściej rymowane sentencje. Na wystawie prezentujemy kilkadziesiąt makatek pochodzących z prywatnych zbiorów trzech kolekcjonerek. Ľuba Vladyková-Šmajdowá pochodzi ze Słowacji i jest posiadaczką bogatej, liczącej blisko 1000 obiektów kolekcji tkanin słowackich, z której część dotycząca makatek pokazana jest we Wrocławiu. Elżbieta Piskorz-Branekova – autorka scenariusza wystawy – jest etnografem, byłym pracownikiem Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie, a jej zbiór liczy ponad 150 makatek z różnych krajów europejskich (Bułgaria, Niemcy, Węgry, Czechy, Słowacja i Polska). Polskie makatki pokazuje natomiast Elżbieta Berendt – Kierownik wrocławskiego Muzeum Etnograficznego.
Szczegóły >>
05.04.2012 - 27.05.2012 : NA BLASZE MALOWANY. Wystawa fotografii Maiki Kosińskiej
Autorka przedstawia efekt swoich działań związanych z dokumnetacja malowanych na blasze wizerunków Chrystusa Ukrzyżowanego. Ten rodzaj przedstawień - typowy dla krzyży popdróżnych - upowszechnił się w wieku XIX wraz z rozwojem hutnictwa metali nieżelaznych, kiedy stosunkowo trwała blacha stała się jednocześnie łatwo dostępnym materiałem. Charakterystyczną cechą tego rodzaju krzyży jest ich różnorodność stylistyczna wynikająca z indywidualnie nanoszonych na blachę malarskich przedstawień postaci Jezusa, a także przemalowań pierwotnych warstw i ich uszkodzeń (zardzewienia blachy, spękania i złuszczenia farby), które składają się na ostateczny obraz - stworzony wspólnym wysiłkiem człowieka i przyrody. Na wystawie przedstawiany będzie wybór ok. 150 fotografii z liczącej ok. 300 fotografii kolekcji Maiki Kosińskiej. W większości są to krzyże dolnoślaśkie, ale skonfrontowane z pojedyńczymi przykładami wykonanych w tej samej technice krzyży z innych regionów Polski.
Szczegóły >>
13.03.2012 - 30.03.2012 : Pisanki i palmy wielkanocne
Na ekspozycji zaprezentowane będą pisanki zdobione techniką batikową, rytowniczą oraz aplikacyjną, tradycyjne palmy plecione z suszonych, barwionych kwiatów i traw, gliniane baranki, drewniane ptaszki, kolorowe, bibułowe kwiaty oraz wiele innych świątecznych dekoracji.
Szczegóły >>
13.03.2012 - 23.03.2012 : Garnków w gospodarstwie nigdy nie za dużo
Muzeum Etnograficzne i Centrum Edukacji Kulturalnej Dzieci i Młodzieży we Wrocławiu zapraszają na wystawę pokonkursową. Ekspozycja w Muzeum w dniach od 13 -23 marca 2012; Ekspozycja w CEKDiM przy ul. Kołłątaja 20 w dniach 27 marca do 2 kwietnia Aukcja prac ceramicznych - Galeria "Pegazik" w CEKDiM w dniach 27 marca 2 kwietnia ZAPRASZAMY
Szczegóły >>
10.02.2012 - 18.03.2012 : ROSTWOROWSCY. W służbie Bogu i Ojczyźnie
Rostworowscy to wielkopolska rodzina szlachecka wywodząca się z dóbr Rostworowo pod Poznaniem i pieczętująca się herbem Nałęcz. Ich dewiza brzmiała : „NIL CONSCIRE SIBI” – „NICZEGO SOBIE NIE WYRZUCAĆ”. Genealogię rodu stworzył Stanisław Marian Rostworowski i obejmuje ona przeszło 650 lat, dzieląc się na kilka okresów : I – pierwsze 10 pokoleń (k. XIII w. – poł. XVII w.), gdy siedzibą rodu była Wielkopolska, II – następne 5 pokoleń (poł. XVII w. – k. XVIII w.), z siedzibą rodu na Mazowszu i Podlasiu, III – dalsze 4 pokolenia (wiek XIX i XX), które rozprzestrzeniają się po całej Polsce osiadając w Lubelskiem, na Podlasiu, w Wielkopolsce, na Wileńszczyźnie, w Małopolsce, na Mazowszu i w miastach – Warszawa, Kraków, Lwów, Wilno i Lublin. Wystawa prezentuje zbiory Stanisława Jana Rostworowskiego, na które składają się : dokumenty, listy, wykresy genealogiczne, ordery, zdjęcia portretów, obiektów architektonicznych, rzeźb, obrazów, utwory poetyckie, publikacje, albumy. W jej skład wchodzą również zabytki z Muzeum Armii Krajowej w Krakowie. Jest to kolejna odsłona (Warszawa, Kraków, Gostyń) ekspozycji, która, przez dokumenty, fotografie i piśmiennictwo członków jednej rodziny szlacheckiej na przełomie kilku wieków, ukazuje wkład Rostworowskich w polską historię i kulturę. We Wrocławiu uzupełniona została o eksponaty, które są własnością Pani dr Magdaleny Rostworowskiej – długoletniego Kierownika Muzeum Etnograficznego we Wrocławiu.
Szczegóły >>
04.02.2012 - 20.02.2012 : Ptasie wesele
PTASIE WESELE to zwyczaj obchodzony na Łużycach 25 stycznia. Łączy się on z obserwacjami ptaków, które w końcu stycznia rozpoczynają gnieżdżenie i składanie jaj. Za obszar jego pochodzenia uważa się Górne Łużyce, ale dzisiaj jest on szeroko rozpowszechniony głównie na Dolnych Łużycach – kultywowany przez dzieci w szkołach i przedszkolach, przy udziale i pod opieką dorosłych. Dzieci, które dokarmiają w zimie ptaki w nagrodę mogą wziąć udział w ich weselu. Narzeczeni - sroka i kruk, zazwyczaj w odświętnych strojach łużyckich - odgrywani są przez wybrane dzieci, a pozostałe poprzebierają się w stroje ptasie, spędzając dzień na śpiewach i zabawie. W domach na parapety okien dzieci wystawiają miseczki i talerze, w ukryciu napełniane przez dorosłych pieczywem w kształcie sroki. Na wystawie w Muzeum Etnograficznym - PTASI WESELE/ PTACI KWAS ( jęz. górnołużycki)/ PTASKOWA SWADŹBA ( jęz. dolnołużycki) - oglądać można związane z tym zwyczajem prace plastyczne i materiały informacyjne, powstałe w efekcie działań warsztatowych realizowanych przez partnerów: - Amici Silesia et Lusatia (ASEL) / Miłośnicy Śląska i Łużyc / Przedstawiciel: Anna Katarzyna Dubowska - Towarzystwo Polsko-Serbołużyckie / Oddział Dolnośląski we Wrocławiu / Prezes: Ludmiła Gajczewska - Muzeum Etnograficzne / Muzeum Narodowe we Wrocławiu / Kierownik: Elżbieta Berendt - Zespół Szkół nr 4 / koordynator: Witold Szymański - Studium baletowe we Wrocławiu / Ewa Miedzińska i Maria Białecka - Miejska Biblioteka Publiczna we Wrocławiu (Filia 44 i MC2) / koordynator działań: Małgorzata Karpicka. Inicjatorem projektu jest Anna Różowiec
Szczegóły >>
09.12.2011 - 31.01.2012 : Najpiękniejsza Szopka Betlejemska
Młodzieżowy Dom Kultury "Śródmieście" ; Wydział Edukacji UM m. Wrocławia; Muzeum Etnograficzne, Oddział Muzeum Narodowego we Wrocławiu; oraz autorzy wystawy; zapraszają na; XIX Wojewódzką Wystawę Pokonkursową dziecięcych realizacji rzeźbiarskich
Szczegóły >>
18.11.2011 - 12.02.2012 : Tatarzy - Muzułmanie na ziemiach Rzeczypospolitej
Wystawa „Tatarzy – muzułmanie na ziemiach Rzeczypospolitej” została przygotowana przez Muzułmański Związek Religijny w RP oraz Muzeum Historyczne, Oddział Muzeum Podlaskiego w Białymstoku. Plansze prezentują historię i kulturę Tatarów żyjących od wieków na polskiej ziemi. Źródła historyczne, grafiki i zdjęcia pozwalają poznać przeszłość i życie obecne tej mniejszości etnicznej. Ekspozycję wzbogacają eksponaty wypożyczone z białostockiego Muzeum, takie jak: dywany modlitewne, muhiry (ozdoby z napisami koranicznymi, często wykonywane ręcznie, służące do zdobienia ścian domów i meczetów), elementy stroju imama, dokumenty i fotografie. Wystawa była prezentowana w kraju i zagranicą m.in. w Warszawie (Sejm RP), Białymstoku, Gdańsku, Krakowie oraz w Kairze, Tunisie, Islamabadzie, Tlemcen (Algieria) i Palermo. Wystawa zorganizowana w ramach obchodów 85–lecia Muzułmańskiego Związku Religijnego w Rzeczypospolitej Polskiej
Szczegóły >>
18.11.2011 - 12.02.2012 : Meczety na ziemiach Polski, Litwy i Białorusi
Wystawa obrazów olejnych „Meczety na ziemiach Polski, Litwy i Białorusi” pędzla Elwiry Sobolewskiej – Waliszewskiej to nostalgiczna podróż do miejsc, które często już nie istnieją. Obrazy powstały w latach 2006-2007 i ukazują piękno drewnianej architektury sakralnej, tworzonej przez muzułmanów mieszkających na pograniczu polsko-litewsko-białoruskim. Wystawa zorganizowana w ramach obchodów 85–lecia Muzułmańskiego Związku Religijnego w Rzeczypospolitej Polskiej
Szczegóły >>
14.10.2011 - 04.12.2011 : Piękne... jak drut. Z historii słowackiego druciarstwa.
Eksponaty prezentowane na wystawie pochodzą z Muzeum Považskiego w Žilinie – jedynego na świecie centrum dokumentacji i informacji o druciarstwie w skali międzynarodowej. Wystawa powstała we współpracy z Ośrodkiem Kultury i Sztuki we Wrocławiu oraz Konsulatem Honorowym Republiki Słowackiej we Wrocławiu i Instytutem Słowackim w Warszawie. Rzemieślnicza obróbka drutu jest fenomenem produkcyjno-technicznym i artystycznym, który zajmuje wyjątkowe miejsce w historii i kulturze Słowacji. Od XVIII wieku rzemiosło to stanowiło dodatkowe źródło utrzymania obywateli regionów górskich i było związane z produkcją ceramiki; druciarze oplatali gliniane naczynia drucianą siatką. Z czasem zaczęli wyrabiać samodzielne przedmioty – szeroki asortyment wyrobów użytkowych z drutu i blachy dla odbiorców indywidualnych i masowych. Ze swoimi umiejętnościami słowaccy druciarze trafili na wszystkie kontynenty; na terenie całego świata założyli prawie 380 warsztatów i manufaktur. W Polsce działali we wszystkich większych miastach; w samej Warszawie w XIX wieku pracowało 300 słowackich druciarzy. Rzemiosło to w swej tradycyjnej formie zanikło po drugiej wojnie światowej, ale pozostawiło inspirujący ślad we współczesnej kulturze i sztuce. Na wystawie pokazano narzędzia i akcesoria druciarzy wędrownych, najstarsze użytkowe wyroby druciarskie oraz przedmioty o charakterze użytkowo – artystycznym: talerze, patery, podkładki pod garnki i żelazka, wieszaki, zabawki, ramy do obrazów i luster, kosze, klatki dla ptaków; także te najbardziej kunsztowne – łączące techniki wikliniarskie i jubilerskie. Prezentowane są również (wykonane w latach 40.XX w.) figury postaci baśniowych oraz modele samolotów. Wystawie towarzyszy animowany film o pracy druciarzy (dla najmłodszych) oraz prezentacja CD z fotografiami dokumentującymi rzemiosło druciarskie.
Szczegóły >>
Kamień graniczny - granica międzypaństwowa wyznaczona postanowieniami traktatu wersalskiego z 191917.09.2011 - 27.11.2011 : Był taki czas...Pogranicze śląsko -wielkopolskie w latach 1918 - 1958
Scenariusz wystawy opracowany został A. i K.Zielniców, autorów książki „Był taki czas… Pogranicze polsko – niemieckie (Syców – Kępno - Ostrzeszów) Wspomnienia i relacje z lat 1918- 1958”. Wernisaż połączony będzie z promocją książki. Wystawa towarzyszy tegorocznym obchodom EDD. Przedstawia kamienie milowe w dziejach pogranicza; jest studium przypadku historii lokalnej i tym samym dopełnia wystawę stałą Muzeum „Dolnoślązacy. Pamięć, kultura, tożsamość”. Chętni będą mogli posłuchać także oryginalnych, archiwalnych zapisów pieśni ludowych zanotowanych w terenie przez Józefa Majchrzaka - etnografa i muzykologa. Atrakcją wystawy będą także prezentacje realistycznych obrazów rekonstrukcji wykonanych w technice 3D przez FX Studio. FX Studio jest grupą młodych ludzi, którzy współpracują ze sobą przy tworzeniu grafiki komputerowej i fotorealistycznych wizualizacji. Współpraca ta trwa już dwa lata, a rozpoczęła się przy projekcie wirtualnej rekonstrukcji zabudowy Sycowa, który został pokazany podczas EDD w roku 2009. Celem projektu 3D była drobiazgowa rekonstrukcja fasad zamku książąt kurlandzkich w Sycowie, jego otoczenia, palmiarni, które zburzono po wojnie. Aby uzyskać planowany efekt dokonano analizy ponad 100 przedwojennych i powojennych zdjęć obiektu, a także oparto się na wielu materiałach źródłowych. Analiza posłużyła do stworzenia wirtualnego, cyfrowego świata. Przy rekonstrukcji wykorzystano najnowsze technologie służące cyfrowej rekonstrukcji i wizualizacji zabytków.
Szczegóły >>
08.09.2011 - 30.10.2011 : Teologia w obrazkach
Zapraszamy na wystawę około 100 ikon ze zbiorów Muzeum w Supraślu- Oddział Muzeum Podlaskiego w Białymstoku. Ikony są drugim, obok śpiewu cerkiewnego , elelmentem najbardziej wyróżniającym religię prawosławną. Zajmują szczególne miejsce nie tylko w świątyni, ale także w codziennym życiu wiernych. Ikona przyciąga nas często przede wszystkim swoimi walorami artystycznymi. Jest bowiem czymś więcej niż dziełem sztuki - oprócz wielkiego bogactwa artystycznego posiada znacznie większe bogactwo duchowe. Zapraszamy do zapoznania się z tymi wyjątkowymi eksponatami łączącymi to, co ulotne, z tym co wieczne.
Szczegóły >>
Wystawa ormiańska18.06.2011 - 21.08.2011 : Z widokiem na Ararat. Losy Ormian w Polsce
Wystawa Fundacji Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich i Domu Spotkań z Historią. Organizatorzy we Wrocławiu: Muzeum Etnograficzne i Towarzystwo Ormian Polskich. Ormianie zajmują w historii i kulturze Polski miejsce szczególne. Od XIV w. kupcy, rzemieślnicy, dyplomaci-tłumacze, właściciele ziemscy, lekarze, żołnierze, artyści pochodzenia ormiańskiego trwale wpisywali się w nasze dzieje. Armenię i Polskę łączy kilka wątków. Jednym z nich jest szczególne położenie na mapie świata – na skrzyżowaniu szlaków handlowych i przenikania się kultur, a jednocześnie w otoczeniu państw, które dokonywały zaboru sąsiadujących z nimi ziem. W obu naszych krajach wiara chrześcijańska i Kościół były ostoją narodowej tożsamości. I jeszcze jedna wspólna nić – emigranci – polityczni i ekonomiczni rozproszeni po całym świecie. Ekspozycja, której przestrzeń wystawiennicza została zaaranżowana jako wnętrze świątyni ormiańskiej, przedstawia najważniejsze fakty z historii Armenii i Ormian w Polsce. Prezentowane są na niej kopie dokumentów i fotografii; są wśród nich zdjęcia dokumentujące zarówno ważne wydarzenia, jak i codzienne sprawy: spotkania towarzyskie, uroczystości rodzinne. Pokazane są rody ormiańskie, których historia sięga czasem początków osadnictwa Ormian na ziemiach Polski; nie tylko przez fotografie, ale – przy użyciu technik multimedialnych – także przez ustne relacje potomków prezentowanych rodów. Wystawa skupia się przede wszystkim na opowiedzeniu XIX i XX-wiecznych losów wybranych przedstawicieli Ormian w Polsce – księży i ludzi świeckich żyjących na ziemiach historycznej Armenii, czy na dawnych Kresach Polski, aż po ich cierpienie związane z prześladowaniem, wojną i przymusowymi przesiedleniami i sięga czasów współczesnych (przełom lat 80-90.- upadek Związku Radzieckiego, wojna z Azerbejdżanem, katastrofalne trzęsienie ziemi) – kolejnej emigracji wielkiej rzeszy Ormian
Szczegóły >>
17.05.2011 - 22.05.2011 : Garnków w gospodarstwie nigdy za dużo
Wystawa „Garnków w gospodarstwie nigdy za dużo” jest prezentacją prac zgłoszonych do I Ogólnopolskiego Konkursu Ceramicznego zorganizowanego przez Centrum Edukacji Kulturalnej Dzieci i Młodzieży we Wrocławiu przy ul. Kołłątaja. Historia ceramiki pokazuje nam, że główne procesy i techniki w jej produkcji nie uległy zmianie, zmieniają się jedynie procesy twórczego projektowania. Formy prezentowane na wystawie to efekt indywidualnej interpretacji pozornie banalnego tematu jakim jest naczynie. Są to przedmioty, które zawierają tak wielki pierwiastek autorski, że przestają być tylko garnkami, lecz zmieniają się w unikatowe dzieła sztuki. (Marta Alenowicz, koordynator konkursu)
Szczegóły >>
14.05.2011 - 14.08.2011 : Nieznane oblicza Hinduizmu
Zbiory przedstawione na wystawie ukazują hinduizm w jego różnych wymiarach, także tych mniej znanych dla przeciętnych Polaków. Pozwalają zetknąć się z podstawowymi praktykami, poglądami, obrzędami i szczegółami dnia powszedniego. Autorzy ekspozycji podzielili wystawę na cztery działy: literatura, rytuały, sztuka oraz życie codzienne, podejmując zarazem próbę zaprezentowania tradycji, która trwa i rozwija się na subkontynencie indyjskim od tysięcy lat. Imprezy towarzyszące: Nie wszystko da się zobrazować za pomocą eksponatów, dlatego uzupełnieniem wystawy będą prelekcje, warsztaty oraz pokazy. W cotygodniowych, wyodrębnionych blokach tematycznych zaprezentujemy m.inn. jogę, sztukę indyjską, taniec, muzykę, styl walki kalarippajattu, kuchnię bramińską, literaturę. Nie zabraknie również spotkań podróżniczych, poświęconym świętym miejscom hinduizmu i innym barwnym obrazom życia toczącego się na Połwyspie Indyjskim
Szczegóły >>
07.05.2011 - 21.08.2011 : Metal- Mazur - Metal
Cykl lamp odzwierciedlających kolejne dni tygodnia, kute w metalu meble, świeczniki, naczynia, kwiaty i zwierzęta to niektóre z prac, które złożą się na najnowszą wystawę rodzinnego duetu – Ryszarda Mazura i jego córki Agnieszki. W sumie pokazanych zostanie ok. 30 prac powstałych w latach 2008-2011. Ryszard Mazur, najbardziej znany wrocławski artysta-kowal, jest m.in. autorem misternie kutych latarń, bram, krat i balustrad na Starym Mieście. Jest jednym z nielicznych twórców stosujących w kuźni tradycyjne techniki i używających dawnych urządzeń i narzędzi, które często mają ponad 100 lat. To pozwala na osiągnięcie wyjątkowego artystycznego efektu. „Przecinanie stalowej płyty przy użyciu szlifierki jest czynnością wyłącznie mechaniczną. Bruzdy pozostawione przez ostrze siekiery stanowią dodatkowy element dekoracyjny, swoisty ornament. Faktura powierzchni metalu w miejscu takiego przecięcia nabiera cech sztuki”. W trakcie 40-letniej praktyki Ryszard Mazur opanował także dość niezwykłe, oryginalne techniki wytwórcze np. mało znaną nawet wśród kowali metodę formowania metalu przy pomocy wody. Odkrył, że woda może czasem zastępować uderzenia młotem i właśnie w ten sposób tworzył elementy rzeźby „Wrocławianin”. Wśród wystawianych w Muzeum Etnograficznym prac znajdą się między innymi zestaw kominkowy, metalowe meble, świeczniki, naczynia ozdobne, kwiaty, zwierzęta, a nawet latarnia. Większość rzeźb Ryszarda Mazura to prace wykonywane na zamówienie – na wystawie pokazane zostaną więc ich miniatury lub fotografie.
Szczegóły >>
29.03.2011 - 15.04.2011 : Bibułowe kwiaty. Pisanki i palmy wielkanocne
Na ekspozycji zaprezentowane będą kolorowe „pająki”, bibułowe kwiaty, bukiety, girlandy, pisanki zdobione techniką batikową, rytowniczą oraz aplikacyjną, tradycyjne palmy plecione z suszonych, barwionych kwiatów i traw, gliniane baranki, drewniane ptaszki oraz wiele innych świątecznych dekoracji. ZAPRASZAMY
Szczegóły >>
15.02.2011 - 17.04.2011 : Łemkowie dawniej i dziś
Wystawa poświęcona historii i kulturze Łemków. Wykorzystano zbiory: Łemkowskiego Zespołu Pieśni i Tańca „Kyczera” z Legnicy, Stowarzyszenia Łemków, Stowarzyszenia „Ruska Bursa”, Zjednoczenia Łemków, Muzeum Kultury Łemkowskiej w Zyndranowej, Fundacji RUTENIKA i osób prywatnych. Prezentuje m.in. na planszach dzieje Łemków (także operację „ Wisła”), stroje, wyposażenie wnętrza chyży (chałupy) łemkowskiej, działalność organizacji, stowarzyszeń łemkowskich oraz wyroby współczesnych łemkowskich twórców.
Szczegóły >>
05.01.2011 - 15.03.2011 : zastaw wiecierz, wódż niewodem....Rybołówstwo drzewiej
Wystawa poświęcona jest jednemu z najstarszych zajęć służących zdobywaniu przez ludzi pożywienia – rybołówstwu. Połowy ryb przy użyciu prymitywnych oszczepów i ościeni, pułapek oraz wędek stosowano już w epoce kamiennej, kilkadziesiąt tysięcy lat temu. Jeszcze w starożytności zaczęto także używać najprostszych sieci wykonywanych z włókien roślinnych. W średniowieczu powszechnie wykorzystywano już niemal wszystkie znane w XIX w. urządzenia i narzędzia rybackie. Od wczesnego średniowiecza mięso ryb było także jednym z ważniejszych składników pożywienia, a jego rola znacznie wzrosła po wprowadzeniu chrześcijaństwa i obowiązkowych postów. Na wystawie zgromadzono m.in. pułapki na ryby, wyplatane z wikliny (wiersze) oraz wykonane z materiałów sieciowych, wyposażone w skrzydła i wąskie gardła wlotowe (więcierze, mieroże). Oprócz małych kasarków-czerpaków i podbieraków, spełniających zwykle funkcje pomocnicze, na wystawie znajdują się znacznie większe suwaty, saki, podrywki oraz zarzutnie, będące już typowymi narzędziami połowowymi. Do najstarszych, najbardziej zróżnicowanych oraz najpowszechniej stosowanych w rybołówstwie narzędzi należały ościenie (ości), czyli broń typu włócznia. W skład ekspozycji wchodzi kilkanaście ich wielozębnych żeleźców, zróżnicowanych pod względem wielkości oraz budowy, kutych ze stali, wycinanych z blach, giętych z prętów żelaznych itp. W rybactwie zawodowym, ale często także indywidualnym, największą rolę odgrywały sieci, na ogół wyposażone w linki brzeżne, drewniane (korowe) pławiki i metalowe ciężarki. Na wystawie prezentowane są zarówno jednościenne i wielościenne sieci zastawne (typu drygawica lub wonton), jak i sieci ciągnione (włóczne), ściankowe oraz wyposażone w matnie.
Szczegóły >>
11.12.2010 - 30.01.2011 : Najpiękniejsza Szopka Betlejemska 2010
Młodzieżowy Dom Kultury "Śródmieście". Galeria Twórczości Plastycznej Młodych. Wydział Edukacji UM m. Wrocławia. Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu, oraz autorzy wystawy zapraszają na w/w wystawę dzięcięcych realizacji rzeźbiarskich XVIII Wojewódzkiej Wystawy Pokonkursowej.
Szczegóły >>
Fragment symferopolskiej kienesy, 2009r, akwarela11.10.2010 - 30.11.2010 : Karaimi krymscy w malarstwie Jurija Sulimowa
Jurij Sulimow urodzony na Krymie, absolwent wydziału malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Kijowie, od 1994 r. mieszka w Sandomierzu. Prezentowane na wystawie obrazy i szkice poświęcone tematyce karaimskiej zostały namalowane w latach 2007-2010. Są to portrety współczesnych Karaimów z Teodozji i Symferopola oraz pejzaże przedstawiające pozostałości dawnej architektury sakralnej z tych terenów oraz widoki z Dżuft Kale - ruin skalnego miasta, w którym Karaimi zamieszkiwali jeszcze na początkach XX w. Jest także pokazany dom Simy Babowicza w Eupatorii - pierwszego hachana karaimskiego - w którym gościł Adam Mickiewicz podczas podróży na Krym. Wystawie obrazów Jurija Sulimowa towarzyszy pokaz rysunków dzieci karaimskich z Symferopola.
Szczegóły >>
Walentyna z Łobanosów Sulimowicz w stroju Karaimskim; lata 30.XX w.11.10.2010 - 30.10.2010 : Karaj jołłary. Karaimskie drogi
Karaimi są najmniejszą mniejszością etniczną zamieszkującą Polskę, wywodzą się z Krymu, a ich język należy do kipczackiej gałęzi języków tureckich. Według tradycji Karaimów sprowadził Wielki Książę Litewski Witold. Na początku stanowili oni ochronę osobistą księcia, jego siedziby w Trokach oraz warowni strzegących bezpieczeństwa granic państwowych. Kim była Lola z „Wesołej kompanii”? Do kogo kierował swe „Listy niewysłane” Jerzy Łopatto? – odpowiedzi na te i inne pytania można uzyskać oglądając wystawę przygotowaną wspólnie przez Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu i Związek Karaimów Polskich. Większość zdjęć, pochodzących z prywatnych archiwów polskich Karaimów, udostępniona została publiczności po raz pierwszy
Szczegóły >>
18.09.2010 - 30.11.2010 : Dobra marka krocie warta
Na wystawie przedstawione są papiery firmowe i rachunki ze Śląska, Łużyc, Kraju Sudeckiego 1850 - 1945 - ze zbiorów Bogdana Jasińskiego. Wystawa zorganizowana w ramach obchodów EDD 2010 pod tytułem - Od pomysłu do przemysłu
Szczegóły >>
23.07.2010 - 26.09.2010 : Dachy wsi opolskiej
Wystawa przygotowana przez Muzeum Wsi Opolskiej w Opolu. Dachy ze słomy, trzciny, pokryte dranicami, gontem, dachówką, układane w misterne wzory będące ewenementem w skali kraju - to niektóre z dachów, jakie można będzie zobaczyć na tej wystawie.
Szczegóły >>
03.07.2010 - 22.08.2010 : TEXTYLIA Historia włókiennictwa na Dolnym Śląsku i Łużycach
Zespół Tuchtext to grupa woluntariuszy z Görlitz, których łączy zainteresowanie tekstyliami w ich historycznym, artystycznym i rzemieślniczym wymiarze. Animatorką i kierowniczką zespołu jest Renate Eusterbrock-Linke, z zawodu projektantka kostiumów. Po wycofaniu się z życia zawodowego zajęła się sztuką tekstylną. Jednym z celów Tuchtext jest ocalenie od zapomnienia bogatej tradycji włókienniczej regionu. Na początku zainteresowanie skierowane zostało na rozwój sukiennictwa i tkactwa w Görlitz, od średniowiecza do 18 wieku. Historia włókiennictwa okazała się fascynującym tematem, który wciągnął zespół w dalsze poszukiwania w archiwach, muzeach i wśród prywatnych osób. Włókiennictwo na D.Śląsku i Łużycach przez wieki wywierało ogromny wpływ na życie mieszkańców. Było jednym z głównych źródeł utrzymania, wpływało na architekturę i przeobrażało krajobraz. Przyczyniło się do bogactwa i sławy regionu.Na wystawie przedstawiamy historyczny przegląd dokonań w 19. i 20. wieku. Mało kto jeszcze wie, jak wyglądała uprawa lnu. Na sztychach i rycinach widać cały proces obróbki lnu, oraz życie tkaczy. Rewolucja przemysłowa zaczęła wypierać krosna tkackie. Pojawiły się maszyny, hale fabryczne i nowe technologie. Ten okres przejściowy był dramatyczny dla wielu rodzin, żyjących z domowego tkactwa. W szybkim czasie wyroby przemysłu tekstylnego zaczęły zdobywać rynki światowe. Szczególne trudności w zbieraniu materiałów dotyczyły Dolnego Śląska, gdzie na skutek II Wojny Światowej wiele fabryk, tkanin jak i tradycji nie przetrwało. Lny z Mysłakowic, adamaszki z Bielawy, misterne koronki igłowe z Jeleniej Góry, chusteczki z Lubania zdobywały medale na wystawach światowych, trafiały na dwory królewskie. Z terenów Łużyc zaprezentowano zakłady włókiennicze z Görlitz, zakłady produkujące tkaniny adamaszkowe z Groβschönau, tkaniny bawełniane z Neugersdorf, półlen z Niederoderwitz oraz tasiemki i pasy z Groβröhsdorf.
Szczegóły >>
11.06.2010 - 11.07.2010 : MAGIA MASEK NUNA. Wioska Zawara w Burkina Faso
Niewielką wioskę Zawara trudno znaleźć na mapie. Od Ouagadougou, stolicy Burkina Faso, dzieli ją 200 km, szybciej stąd można dojechać do granicy z Ghaną. To także rejon ceremonii wielkich masek. Mieszkający w wiosce ludzie należą do grupy etnicznej Nuna, wywodzącej się z plemienia Gurunsi. Święto Wyjścia Masek jest dla nich powrotem do korzeni kultury, tradycji, obcowaniem z bóstwami z buszu i z przodkami. Ludzie wierzą, że pod postacią masek przychodzą do nich opiekuńcze, przyjazne bóstwa z buszu, które pomagają im żyć na co dzień – antylopy, guźce, motyle. Tancerze rytualni nakładają pięknie malowane wielkie drewniane maski - zoomorficzne i prezentujące symbole sił przyrody, jak słońce czy wiatr oraz kostiumy z rafii upodabniające ich do zwierząt. Odsłonić mogą tylko dłonie i stopy i nikt z wioski nie może wiedzieć, kto jest ukryty pod kostiumem. Wyjście Masek do wioski trwa kilka dni, to zarazem rytualne święto i obcowanie z siłami magicznymi w sposób codzienny. Inicjacyjnemu kontaktowi z maskami poddaje się małe dzieci, wkładając je przestraszone w objęcia masek. Moja podróż do nich trwa od kilku lat. Próbujemy wraz z Brave Festival, szlachetnym przeglądem ginących tradycji, wymyślonym przez Grzegorza Brala, pokazać we Wrocławiu ich autentyczny, głęboki i jeszcze nie skażony cywilizacyjnie czy turystycznie ryt. Po raz pierwszy przed laty zawieźli mnie do Zawara moi dwaj przyjaciele z Burkina Faso: Amadou Bouroui Abdoulaye Dao, który z tej wioski się wywodzi i który realizuje dokument o Wielkiej Podróży Masek do Polski. Na początku tego roku na przełomie lutego i marca szef Masek zezwolił po raz pierwszy, bym wzięła udział w ceremonii Wyjścia Masek. Magda Podsiadły Moją wystawę dedykuję Amadou Bourou
Szczegóły >>
17.04.2010 - 27.06.2010 : KALIGRAFIA ARABSKA Salaha al Moussawy. ZŁOTA ERA ISLAMU
Kto wymyślił perfumy i sposób uprawy czosnku? Jakie odkrycia naukowe zawdzięczamy Arabom? Jakie treści kryje w sobie kaligrafia arabska? Odpowiedzi na te i inne pytania można będzie znaleźć na wystawie otwieranej w Muzeum Etnograficznym we Wrocławiu. Ekspozycja składa się z dwóch części – kaligrafii współczesnego artysty Salaha al Moussawy’ego i przedstawionej w formie plansz historii wynalazków złotej ery islamu. Wystawa kaligrafii arabskiej jest pierwszym tak dużym pokazem tej sztuki w Polsce. Złoży się na nią 30 prac Salaha al Moussawy – artysty pochodzącego z Iraku i mieszkającego we Francji. Inspiracją dla niego jest przede wszystkim islam i jego nauki, ale także każda mądra wypowiedź, aforyzm czy przysłowie. Jak mówi wybiera „teksty nakłaniające do refleksji, przekazujące wiedzę, ułatwiające zrozumienie świata i przedstawiające doświadczenia człowieka”. Dużą uwagę przykłada także do warstwy wizualnej, ponieważ jego zdaniem ukazanie ważnych wypowiedzi w atrakcyjnej formie zwiększa szanse, że więcej ludzi będzie chciało się z nimi zapoznać. Kolory, które stosuje również nie są przypadkowe. Druga część wystawy prezentuje dokonania kulturalne i naukowe złotej ery islamu (okres od 632 do ok. 1000 r.) . W okresie średniowiecza świat islamu stanowił największą potęgę militarną na kuli ziemskiej, ale mógł pochwalić się również wielkimi osiągnięciami w dziedzinie nauki, kultury i gospodarki. Od Arabów Europejczycy przejęli umiejętność uprawy trzciny cukrowej, bawełny, pomarańczy, ogórków i czosnku. Muzułmanom zawdzięczamy modę na perfumy, a także zwyczaj jedzenia posiłków złożonych z trzech dań i korzystania ze sztućców. Arabowie przykładali dużą wagę do rozwoju nauk (matematyka, astronomia, fizyka, chemia, botanika i medycyna) i zbudowali podwaliny nowoczesnej naukowej, racjonalistycznej koncepcji świata.
Szczegóły >>
09.03.2010 - 26.03.2010 : Pisanki i palmy wielkanocne
W przedświątecznym czasie Muzeum Etnograficzne zaprasza na wystawę poświęconą wielkanocnym rekwizytom obrzędowym. Na corocznie organizowanej przez Muzeum ekspozycji będzie można zobaczyć pisanki zdobione tradycyjnymi wzorami i technikami, jak również jajka których motywy zdobnicze to wyraz indywidualnych możliwości ich twórców. Na prezentowanej w Muzeum wystawie pokazane zostaną także tradycyjne palmy - plecione z suszonych barwionych kwiatów, traw i ziół, baranki z gliny lub ciasta, drewniane ptaszki, kolorowe kwiaty z misternie ułożonej bibuły. Wystawa urozmaicona będzie pracami dzieci z wrocławskich szkół.
Szczegóły >>
06.03.2010 - 16.05.2010 : GION MATSURI. Wokół japońskich festiwali. Fotografie Magdaleny Słowik i Leszka Kobylańskiego
Wystawa Gion Matsuri – wokół japońskich festiwali zabiera nas w świat barwny i radosny, lecz niepozbawiony odrobiny powagi i ukrytych znaczeń. Matsuri, czyli japońskie festiwale shintō (tradycyjnej religii Japończyków), to nie tylko dobra zabawa, tańce, wyśmienite jedzenie i sake. To także tradycja i ludzie bardzo do tej tradycji przywiązani. Matsuri odbywają się w całej Japonii i mogą mieć wymiar lokalny lub ogólnokrajowy. Stanowią łącznik między światem ludzi a krainą kami, czyli bóstw. W religii shintō mamy do czynienia z ogromną ich liczbą i przybierać mogą one niezliczone wręcz formy. Matsuri często odbywają się w ważnych momentach cyklu uprawy ryżu lub w rocznicę ważnych wydarzeń historycznych. Właściwie każdy festiwal zawiera w sobie te same stałe elementy: rytualne oczyszczenie za pomocą wody lub ognia; złożenie ofiary; procesja przenoszenia kami z sanktuarium do tymczasowego miejsca pobytu na czas trwania festiwalu oraz na jego zakończenie procesja, podczas której kami powraca do sanktuarium. Każde matsuri posiada również pewne charakterystyczne elementy właściwe tylko dla danego festiwalu. Gion Matsuri odbywa się w Kioto, kulturalnej stolicy Japonii. Jest jednym z najważniejszych i najstarszych japońskich festiwali shintō. Pierwszy odbył się już w IX wieku, gdy miasto opanowała zaraza. Aby przebłagać Gozu Tennō, bóstwo odpowiedzialne za nieszczęście miasta, wznoszono modły oraz obnoszono po Kioto 66 halabard symbolizujących prowincje cesarskie. Od X wieku festiwal odbywa się każdego roku w lipcu. Związany jest z sanktuarium Yasaka, dawniej zwanym Gion. Obchody Gion Matsuri trwają praktycznie cały miesiąc, a towarzyszą im różne rytuały i ceremonie. Jednym z najważniejszych i najbardziej widowiskowych momentów jest dzień 17 lipca. Ma wtedy miejsce wielka procesja wozów-platform Yamaboko Junko, której w większości poświęcona jest wystawa.
Szczegóły >>
18.12.2009 - 14.02.2010 : Najpiękniejsza Szopka Betlejemska 2009
Zapraszamy na; XVII Wojewódzką Wystawę Pokonkursową. Wystawie towarzyszy IV Ogólnopolska prezentacja prac plastycznych dzieci i młodzieży z autyzmem organizowana przez Zespół Placówek Oświatowych nr 2 we Wrocławiu
Szczegóły >>
28.11.2009 - 21.02.2010 : Sztuka spod krosna i igły
Tkactwo należy do jednych z najstarszych rzemiosł, a tkanina związana jest z wczesnym okresem cywilizacji człowieka. Pełni ona wiele różnych funkcji, od czysto użytkowej poprzez dekoracyjną do obrzędowej, przy czym często jedna tkanina spełnia kilka funkcji jednocześnie, np. w wyniku zastosowania zdobnictwa. Ozdabianie wyrobów tkackich jest jednym z ważniejszych elementów kultury i sztuki ludowej. Tkaniny dekoracyjne znalazły szerokie zastosowanie w stroju ludowym a także we wnętrzu mieszkalnym, gdzie używane są do przykrywania posłań, ław, do zawieszania na ścianach, zdobienia obrazów; występują też jako bielizna pościelowa i stołowa a niektóre służyły do przykrywania siedzenia na wozie lub były narzucane na konia. Na wystawie zaprezentowano ok. 100 ludowych tkanin, przywiezionych na Dolny Śląsk po 1945 r. przez osadników z różnych terenów Polski przedwojennej. Uwzględniono je ze względu na technikę wykonania i rodzaj dekoracji, oraz ze względu na funkcję jaką spełniały. Oprócz tkanin na ekspozycji przedstawiono cały proces tkacki, w oparciu o prezentację multimedialną (film), pokazaną w zaaranżowanym wnętrzu. Uzupełnieniem wystawy są także pewne elementy z zakresu kultury technicznej, wykorzystane do aranżacji poszczególnych funkcji tkanin, oraz fotografie.
Szczegóły >>
03.11.2009 - 13.12.2009 : O nich mówią kamienie...Nagrobki wrocławian w fotografii Marka Nowakowskiego
Umarłych wieczność dotąd trwa, dokąd pamięcią im się płaci. Wisława Szymborska Bogactwo cywilizacyjne, znaczenie i „wielkość” miasta wynikają w dużym stopniu z jego rozmaitości kulturowej. Na prestiż i obecną pozycję Wrocławia złożyły się dokonania tych, którzy byli przed nami. Starałem się ukazać tę wielokulturowość poprzez fotografie kamiennych nagrobków - materialnych śladów pamięci o ludziach minionych czasów. Są wśród nich nagrobki katolików i protestantów, wyznawców judaizmu – Niemców, Polaków, Żydów i Romów. Skupiłem uwagę przede wszystkim na dawnych nagrobkach, pragnąc ukazać melancholijne piękno rzeźby cmentarnej, łączącej w sobie kontekst religijny z wymową dzieł sztuki. Najwięcej fotografii jest poświęconych cmentarzowi żydowskiemu przy ulicy Ślężnej – jedynej nekropolii, która zachowała się z czasów przedwojennych. Zdjęcia przedstawiają też ciekawe nagrobki z wrocławskich cmentarzy komunalnych na Grabiszynie i na Osobowicach, parafialnego cmentarza św. Wawrzyńca oraz z żydowskiego cmentarza przy ulicy Lotniczej. Odrębne miejsce zajmują fotografie miejsc wiecznego spoczynku zasłużonych wrocławian sprzed kilkuset lat, znajdujące się wewnątrz i wokół kościołów pod wezwaniem św. Elżbiety, św. Marii Magdaleny, św. Krzysztofa i św. Maurycego. W dziejach Wrocławia splotły się losy ludzi różnych wyznań - chrześcijan i żydów. Pamiętając o ich miejscach wiecznego spoczynku, oddajemy im należne uszanowanie. Marek Nowakowski
Szczegóły >>
23.09.2009 - 08.10.2009 : Prawosławie w Polsce
w ramach II Festiwalu między Wschodem a Zachodem zapraszamy na wystawę fotograficzną. Organizatorem festiwalu Między wschodem a zachodem jest Kancelaria Prawosławnego Arcybiskupa Wrocławskiego i Szczecińskiego. Na wystawie znajduje się 78 fotografii Piotra Sawickiego, przedstawiających ostatnie 30 lat polskiego prawosławia. Zdjęcia ukazują architekturę cerkiewną, prawosławną sztukę sakralną, pielgrzymki, życie hierarchów oraz obchody najważniejszych świąt. Pokazują też, jak na przestrzeni lat zmieniło się polskie prawosławie i jego wyznawcy.
Szczegóły >>
W. Loeillot, Zamek Grodno w Zagórzu Śląskim, ok. 1850, litografia kolorowana 17.09.2009 - 17.09.2009 : Zamki sudeckie – historia i legenda
Najpiękniejsze i najbardziej znane zamki Sudetów pokazane na XVIII i XIX- wiecznych grafikach można będzie oglądać we wrocławskim Muzeum Etnograficznym. W sumie wystawionych zostanie ponad 100 prac przedstawiających między innymi zamki Chojnik, Czocha, Bolków, Grodziec i Świny.Najstarsze z prezentowanych na wystawie prac to rysunki znanego śląskiego topografa Friedricha Bernharda Wernera przedstawiające zamki Homole, Karpień i Wleński Gródek. Autor skupiał się przede wszystkim na dokładnym pokazaniu motywów architektonicznych, często wzbogacał swoje prace o sztafaż. Zupełnie inna stylistykę mają ryciny znanego berlińskiego sztycharza Daniela Bergera – jego piękne akwaforty tkwią jeszcze w późnobarokowej konwencji pejzażu, zawierają wyraźną nutę sentymentalizmu – tłumaczy Ewa Halawa kuratorka wystawy. Na wystawie można zobaczyć jego grafikę przedstawiającą zamek Chojnik z zabudową Sobieszowa na pierwszym planie, ale także niezwykle cenny widok zamku Grodziec sprzed jego rekonstrukcji i przebudowy ukończonej w 1908 roku. Grodziec był ulubionym tematem Friedricha Gottloba Endlera, który aby wydobyć cały urok tego miejsca stosował rzadko przez siebie używana technikę graficzną akwatintę. Dawała ona możliwość pokazania obiektów w bardzo malarski sposób z użyciem efektów światłocieniowych. Wystawie towarzyszy katalog zawierający ponad 40 ilustracji oraz szczegółowe opisy wszystkich przedstawionych zamków. Prezentowane na wystawie prace pochodzą ze zbiorów Muzeum Narodowego we Wrocławiu. Wystawa jest okazją do zobaczenia, jak zmieniały się dolnośląskie zamki w ostatnich stuleciach, przypomnienia sobie ich historii, także tej najnowszej oraz zapoznania się ze związanymi z nimi legendami.
Szczegóły >>
wzornik druku14.08.2009 - 18.10.2009 : Drukarskie techniki zdobienia papierów i tkanin
Wystawa w większej części oparta jest o materiał zgromadzony przez Muzeum Papiernictwa w Dusznikach Zdroju. Koncepcję opracowała Teresa Windyka z Muzeum Papiernictwa w Dusznikach Zdroju. Ekspozycja zaaranżowana we Wrocławiu prezentuje metody dekoracji papierów i zdobnictwa tkanin przy wykorzystaniu rękodzielniczych technik drukarskich. Można tu zobaczyć papiery perkalowe, zdobione metodą drukarską przy użyciu klocków, zwykle drzeworytniczych, które często uzupełnione były metalowymi elementami: papiery walcowe, wykonane przy użyciu form w kształcie wałka; papiery stemplowe przy użyciu stempli, wykonanych głównie z korka, ziemniaka albo gumy, zabarwionych zwykle farbami klajstrowymi albo papiery wykonane drukarską techniką rezerwatu (z nakładaniem płynnego wosku). Tą bogatą kolekcję uzupełniły wzorniki papierów ozdobnych, kołtryny (polskie XVIII- wieczne odpowiedniki tapet), a także przepiękne tkaniny zdobione drukiem, jak chociażby pluszowa kapa drukowana stemplem, czy łemkowskie zapaski ręcznie drukowane. Zaprezentowano unikatowe zabytki ze zbiorów Muzeum Papiernictwa oraz z muzeów w Kamiennej Górze, Krakowie, Łodzi, Międzyrzeczu, Warszawie i Wrocławiu. Wystawa adresowana jest do miłośników historii, sztuki i etnografii, ale może być też interesująca dla drukarzy, introligatorów i papierników.
Szczegóły >>
fot. Jarosław Kotas29.05.2009 - 31.08.2009 : SPITI - LAHL - LADAKH. Buddyzm tybetański w Indiach
Wystawa, na którą serdecznie zapraszam składa się z 60 fotografii pochodzących z trzech wypraw badawczych w region indyjskich Himalajów. Dwie pierwsze miały miejsce w okresie letnim w latach 2005 i 2006. Trzecia, zeszłoroczna, zahaczyła już o początki zimy w regionie. Każda z pokazywanych na fotografiach krain kryje swoją specyfikę. Moje zainteresowanie tym regionem rozpoczęło się od Spiti, do którego wyruszyłem 4 lata temu, by spotkać tam legendarnych Buchen lamów. Cel się powiódł, ale na miejscu okazało się, jak ważnym miejscem dla rozprzestrzeniania się buddyzmu w Tybecie jest Spiti. To tam bowiem nauki swoje szerzył wielki tybetański siddha, podróżnik do Indii i tłumacz zwany Rinczen Zangpo Lotsawa Rinpocze (958-1055 n.e.). Wraz ze specjalnym zespołem tłumaczy, którzy za miejsce swojej pracy obrali sobie położone obecnie w Tybecie klasztory Tholing i Tsaparang, przełożył on z sanskrytu na tybetański około 80 ważnych tekstów Dharmy, głównie tantrycznych. Tenże sam Rinczen Zangpo sprowadził do Tybetu Atiśę i tym samym zapoczątkował epokę tzw. drugiego rozprzestrzeniania buddyzmu w Tybecie. Na tych także ziemiach, pod przywództwem Dromtona Rinpocze zapoczątkowała swoją działalność zreformowana w stosunku do istniejącej już Nyingmapy, szkoła Kadampa, z której później wyłoniła się szkoła Gelug. Jednakże żadne fotografie nie są w stanie oddać niezwykłego uroku pokazywanych miejsc. Monumentalizmu Himalajów oraz czystości żyjącej w niej Dharmy, trzeba po prostu samemu doświadczyć. Niemniej, zachęcam gorąco do obejrzenia zdjęć składających się na wystawę. Mam nadzieję, że dostarczą one Państwu wrażeń estetycznych, a tym zainteresowanym buddyzmem, cennej inspiracji. dr Jarosław Kotas Instytut Studiów Międzynarodowych Uniwersytet Wrocławski Instytut Stosunków Międzynarodowych Dolnośląska Szkoła Wyższa we Wrocławiu Sponor wystawy: Dolnośląska Szkoła Wyższa
Szczegóły >>
07.05.2009 - 31.07.2009 : Malarstwo Anna Binkuńska
Twórczość Anny Binkuńskiej (1908-1997) zaliczana jest do najciekawszych zjawisk współczesnej sztuki nieprofesjonalnej. Artystka urodziła się w Piaskach k. Lublina. Przez pewien czas mieszkała w Lublinie, Warszawie i kilku innych, mniejszych miejscowościach, ale po wojnie swoje życie i twórczość związała głównie z Wrocławiem, gdzie aż do emerytury pracowała w spółdzielni kuśnierskiej. Tutaj też, w 1965 roku, rozpoczęła zajęcia w Ognisku Kultury Plastycznej. Po opanowaniu podstawowych umiejętności gruntowania płótna w ciągu tygodnia namalowała 20 obrazów olejnych. Ta szczególna „twórcza eksplozja” uwieńczyła proces artystycznego dojrzewania, który swoje początki znajdował już w czasach dzieciństwa. W twórczości Anny Binkuńskiej odnajdujemy wielokulturowy świat jej rodzinnych Piasków – rytuały religijne i codzienne życie społeczności żydowskiej, folklor cygański, jarmarki, zwyczaje ludowe. Kochała przyrodę, stąd jej płótna „wypełniały” ptaki i kwiaty. W malarstwie utrwalała również pamięć o zabytkach i wydarzeniach historycznych. W swoim malarstwie była ”obywatelką świata”. Bohaterami jej płócien byli znajomi, ludzie z najbliższego otoczenia, ale też osoby wybitne – reprezentanci różnych narodów, politycy i artyści. Dojrzała plastycznie twórczość Anny Binkuńskiej zachowuje jednocześnie świeżość odczuć dziecka i bezpretensjonalność jego reakcji wobec powikłań świata. Przywołuje to, co minione i rejestruje teraźniejszość; poucza. Jest inna w tym znaczeniu, które cechuje każdą dobrą sztukę, nie poddającą się unifikacji, całkowicie osobistą. Urzekająca, zewnętrzna dekoracyjność obrazów plastyczki, naiwna, ale i wyrafinowana forma – nie powinny przesłonić istoty wątków treściowych. W komunikowaniu ich Anna Binkuńska widziała podstawowe zadanie i posłannictwo twórcy. W jej obrazach pojawiają się czasem kody i symbole, których rozszyfrowanie, a przynajmniej zrozumienie zgodne z intencją autorki, może sprawić trudność.
Szczegóły >>
17.03.2009 - 03.04.2009 : Pisanki i palmy wielkanocne
Pisanki, palmy, baranki, drewniane ptaszki, kwiaty wykonane z wiórków osikowych i bibuły można będzie oglądać na dorocznej wystawie przygotowanej przez Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu. Ekspozycja jest okazją do poznania współczesnych technik tworzenia świątecznych rekwizytów i ozdób; towarzyszyć jej będzie prezentacja prac dzieci z wrocławskich szkół.
Szczegóły >>
17.03.2009 - 17.05.2009 : Kukanki, świstawki, zazule. Gwizdki i okaryny z kolekcji Andrzeja Nowaka
Ponad 1000 gwizdków z całego świata można będzie oglądać na wystawie we wrocławskim Muzeum Etnograficznym. Gwiżdżące figurki Andrzej Nowak zbiera od kilkudziesięciu lat, zaczynał od gwizdków polskich, teraz ma w swojej kolekcji okazy z całego świata m.in. z Finlandii, Belgii, Rosji, Kazachstanu, Malezji, Tajlandii, Japonii, Peru i Boliwii. W zależności od wyobraźni twórcy i jego możliwości gwizdki przybierają kształty zwierząt, ptaków, ludzi, aniołów, są też całe grupy figuralne. Obok prymitywnych figurek w kolekcji można podziwiać prace wykonane przez mistrzów i będące dziełami sztuki. Najprostsze gwizdki wydają jednotonowe dźwięki, ale na okarynie można grać nawet skomplikowane utwory muzyczne. Kolekcja Andrzeja Nowaka liczy 4 tysiące obiektów. Najstarszym i najcenniejszym eksponatem jest gwizdek sprzed 2 tysiące lat w kształcie ptaszka, znaleziony podczas wykopalisk w Peru. Równie cenne są porcelanowy japoński gołąb i okaryna z miśnieńskiej porcelany.
Szczegóły >>
11.02.2009 - 10.03.2009 : Mandala - Święty wymiar rzeczywistości
Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu i Związek „Garuda” w Polsce, zapraszają na otwarcie wspólnej wystawy pod tytułem „Mandala – Święty Wymiar Rzeczywistości”. Mandala jest jednym z najstarszych symboli występujących w myśli ludzkiej. Znamy wizerunki mandali, których wiek sięga paleolitu. W dzisiejszych czasach symbol ten nie stracił na aktualności, a jego tak długa historia domaga się przemyślenia. Samo słowo mandala pochodzi z sanskrytu i oznacza krąg. Pojawia się ono już w okresie Wedyjskim, gdzie oznacza grupe podobnych znaczeniowo hymnów, składających się na święte księgi hindusów – Wedy. W języku tybetańskim, języku narodu w którym praktyka mandali wciąż należy do istotnych praktyk religijnych, mandala także oznacza okrąg i środek. Na najbardziej ogólnym poziomie rozumienia, okrąg mandali symbolizuje to co zewnętrzne i transcendentne, nieskończone i boskie. Kwadrat natomiast symbolizuje immanencję czyli to co wewnętrzne związane z człowiekiem i ziemią. Kardynalne punkty stanowią podstawę wszelkiej orientacji, a wraz z kierunkami w górę i w dół wychodzącymi z centrum mandali określają całość przestrzeni. W każdej mandali zawiera się archaiczny symbolizm, w buddyjskich i hinduistycznych mandalach, napotykamy jednak na pewne nowe elementy które wzbogacają cały obraz. Tantryczna mandala pełni także funkcję instrukcji inicjacyjnej, pokazującej jakie zjawiska pojawiają się podczas procesu wtajemniczenia w skomplikowane duchowe nauki. W tradycji tybetańskiej mandala pełni też funkcję miejsca w której rezyduje bóstwo, lub określona forma Buddy, jest też czystą krainą, a proces inicjacji w praktyce mandali jest nawiązaniem kontaktu z tym co jest rzeczywistością, jest odejściem od iluzorycznego sposobu bycia, od uwikłania w złudzenia. Poprzez kontakt z mandalą możemy zdobyć doświadczenie, że wszystko jest jednością, a w tej największej ze wszystkich możliwych mandali „Przestrzeni rzeczywistości” jesteśmy my sami próbujący zrozumieć siebie.
Szczegóły >>
10.12.2008 - 31.01.2009 : Najpiękniejsza Szopka Betlejemska
Wystawianie szopek bożonarodzeniowych jest zwyczajem zakorzenionym w tradycji Świąt Bożego Narodzenia. Do Polski zwyczaj ten przywieżli o.o. Franciszkanie, wystawiając jasełka w kościołach. Młodzieżowy Dom Kultury "Śródmieście" we Wrocławiu prezentuje wykonane przezzieci szopki betlejemskie, które stanowią część kolekcji Galerii. Te rzeźbiarskie dzieła są efektem XVI Wojewódzkiego Konkursu i należą do najciekawszych realizacji rzeżbiarskich wykonanych w różnorodnych technikach: ceramiczne, drewniane, z papier mache, tektury, plasteliny, a nawet z mchu, liści, kamieni i szkła.Młodzi autorzy są uczniami szkół podstawowych, gimnazjalnych oraz uczestnikami pracowni plastycznych domów kultury. Na konkurs napłynęło 240 prac, z czego do ekspozycji pokonkursowej w Muzeum Etnograficznym wybrano 205 najpiękniejszych szopek, z których 22 nagrodzono i 42 wyróżniono.
Szczegóły >>
06.12.2008 - 28.02.2009 : Podniebne Ptaki Boga Wiatru. Chińskie Latawce z prowincji Weifang. Chińskie wycinanki okienne
Sztuka budowy latawców w Chinach rozpoczęła się ponad 2.000 lat temu. Według historycznych przekazów pierwszy latawiec zrobiono w okresie Wiosen i Jesieni (770-476 r. p.n.e.).Początkowo latawce służyły do celów wojskowych, z biegiem czasu stały się popularną rozrywką cesarskiej rodziny i bogatej szlachty. Stopniowo latawce poznali prości ludzie, a ich budowa stała się ulubionym zajęciem ludowego rzemiosła.W przeszłości najważniejszymi ośrodkami, gdzie robiono latawce były cztery miasta: Pekin, Tienjin, Weifang w prowincji Szandong i Wantong w prowincji Jiangsu. Od czasów panowania Dynastii Qing (1644-1911) r.) Weifang stał się największym ośrodkiem produkcji latawców. Latawce z Weifang dzielą się na pięć podstawowych kategorii: płaskie, miękkoskrzydłe, twardoskrzydłe, trójwymiarowe i latawce smoki. Wśród tych ostatnich szczególnie wyróżniają się krocionogi z głową smoka. Weifańskie latawce mają także kształty ptaków, insektów, ryb, kwiatów, traw, drzew, ludzi, a także ilustrują rozmaite dziedziny ludzkiej działalności.W ich tematyce są zaczerpnięte z Noworocznych grafik (nianhua) osobliwości, to znaczy, że podstawowa idea jest przekazywana w nich za pomocą powiększania oddzielnych detali i zastosowania mocnych, kontrastowych kolorów. Latawce te wyróżniają się wdzięczną formą i estetyką. Latawce z Weifang są wysoko cenione przez zbieraczy. CHIŃSKIE WYCINANKI OKIENNE W przeszłości na biednej wsi chińskiej wycinanki były najtańszą formą dekoracji, zawieszaną wewnątrz domostwa lub umieszczaną na okazjonalnych prezentach. Trzeba było tylko zaopatrzyć się w najtańszy papier i niewielkie nożyczki, rzadziej używano specjalnego nożyka, którym wycinano wzór na twardym podkładzie. Stosowano też trudniejszą technikę „pozytywną”, charakteryzującą się pustym tłem, przy misternie wyciętym rysunku. Technikę tą stosuje się obecnie w wycinankach o tematyce związanej z przedstawieniami teatralnymi. Papier barwiono przeważnie na kolor czerwony (hong),
Szczegóły >>
07.11.2008 - 30.11.2008 : Nasi mistrzowie obiektywu
Pierwsza wystawa pokazująca dorobek artystyczny fotografów związanych z Muzeum Narodowym we Wrocławiu. Zaprezentowanych zostanie ponad 50-ąt prac autorstwa Krzysztofa Kowalskiego, Arkadiusza Podstawki, Wojciecha Rogowicza, Edmunda i Jacka Witeckich i Piotra Ziółka.
Szczegóły >>
13.09.2008 - 18.10.2008 : Moja mała Ojczyzna. Przedmieście Oławskie na dawnych kartkach pocztowych. (Wystawa ze zbiorów Mariusza Kotkowskiego)
Przedmieście Oławskie to osiedle położone we wschodniej części Wrocławia, słynące przede wszystkich z pięknej przedwojennej zabudowy i starych kamienic. Przed wojną Przedmieście Oławskie było jedną z reprezentacyjnych dzielnic miasta, o rozrywkowym charakterze – mieściły się tam restauracje, kawiarnie, cukiernie, wesołe miasteczka, przystanie wodne, promenada spacerowa, kąpielisko, w nieistniejącym już teatrze Lobego grywano lekkie i komediowe przedstawienia. Od 13 września 2008 r. w Muzeum Etnograficznym we Wrocławiu czynna jest wystawa „Moja mała Ojczyzna – Przedmieście Oławskie na dawnych kartkach pocztowych”. Ekspozycja prezentować będzie ponad 250 starych pocztówek (powiększonych dla wygody zwiedzających do formatu A4), stare plany oraz wyroby produkowane w mieszczących się przed wojną w tej dzielnicy fabrykach i zakładach rzemieślniczych. Zdecydowana większość obiektów, pokazywanych na tej wystawie, pochodzi ze zbiorów Mariusza Kotkowskiego – wrocławskiego historyka, mieszkającego od urodzenia na Przedmieściu Oławskim. W Muzeum Etnograficznym (mieszczącym się w dawnym pałacu biskupów wrocławskich na Przedmieściu Oławskim) można będzie zobaczyć, jak wyglądało kiedyś to osiedle, jak zmieniła się jego zabudowa. Pokazane zostaną karty pocztowe dokumentujące ważne wydarzenia jak: powódź w 1903 roku, oddanie do użytku mostu Grunwaldzkiego, święto muzyki w 1909 roku. Prezentowany materiał podzielony jest na kilkanaście działów między innymi: mosty, pomniki, ulice, obiekty rozrywkowe i gastronomiczne, świątynie. Wśród wyrobów powstałych na Przedmieściu Oławskim i pokazywanych na wystawie znajda się m.in. szyldy, ksiązki, porcelana reklamowa. Wystawa czynna do 31 października 2008 r.
Szczegóły >>
13.09.2008 - 31.10.2008 : Noże do papieru z kolekcji Katarzyny Różyckiej
Noże z czasów I wojny światowej wykonane z odłamków pocisków – to najcenniejsze obiekty na wystawie przygotowanej przez wrocławskie Muzeum Etnograficzne. W sumie wystawiono prawie 300 noży do papieru o różnych kształtach, wykonanych z różnych materiałów. To chyba nietypowe hobby jak na kobietę, ponieważ wszyscy widząc moją kolekcję myślą, że jest ona własnością męża – mówi Katarzyna Różycka, kolekcjonerka i na co dzień pracownik Muzeum Etnograficznego we Wrocławiu. Wszystko zaczęło się od dwóch noży, które były w jej domu. Jeden z nich z motywami myśliwskimi, z trzonkiem w kształcie głowy jelenia i drugi z orłem polskim, który dziadkowi kolekcjonerki podarowali jego uczniowie. One zachęciły ją do zbierania. Pierwszym obiektem samodzielnie zakupionym do zbiorów był wyszperany w antykwariacie nóż, który był jednocześnie wagą do listów. Prezentację w Muzeum Etnograficznym kolekcjonerka rozpoczyna od noży zdobionych wzorami ludowymi, czyli na przykład z motywami góralskimi, z trzonkiem w kształcie głowy Kaszubki. Ciekawostką jest nóż z motywami łużyckimi wykonany specjalnie dla Katarzyny Różyckiej przez zaprzyjaźnionych archeologów. W kolejnych gablotach wystawione zostały noże z trzonkami z porcelany miśnieńskiej, bursztynu, z macicy perłowej i innych materiałów, a następnie noże z motywami zwierzęcymi. Najbardziej oryginalny z nich jest nóż-jamnik, którego ogon służy do przecinania papieru. Najcenniejsze są obiekty pochodzące z czasów I wojny światowej, wykonane z resztek po pociskach. Na jednym z nich można zobaczyć pamiątkowe zdjęcie dwóch żołnierzy w mundurach austrowęgierskich. Okazuje się też, że noże nie muszą służyć tylko do przecinania papieru, ale mogą mieć inne, dodatkowe funkcje na przykład być również lupą, scyzorykiem, długopisem, otwieraczem do butelek a nawet dzwonkiem.
Szczegóły >>
17.06.2008 - 15.08.2008 : Mazur-metal-Mazur
Wystawa prac: - Ryszarda Mazura, wrocławskiego artysty kowala, mistrza rzemiosł artystycznych, twórcy kilkudziesięciu rzeźb w metalu, m.in. Wrocławianina, statuetek Andrzej oraz Smok Strachota, Smoków przy fontannie na pl. Solnym i symbolicznych kluczy do bram miasta. Znanego z licznych prac z zakresu kowalstwa architektonicznego: latarni na Moście Oławskim, na wrocławskim Rynku i Placu Solnym, okuć wrót Katedry, bram wjazdowych m.in. do rezydencji Arcybiskupów Wrocławskich i Arboretum w Wojsławicach, a także wielu ozdobnych krat w budynkach i kościołach wrocławskich. - Agnieszki Mazur, absolwentki wrocławskiej ASP, córki Ryszarda Mazura. Autorki m.in. rzeźb Macierzyństwo, Próba zobaczenia widoku pełnoprzestrzennego w płaszczyźnie i Kobietaw wannie, w swojej twórczości łączącej często różne materiały (np. stal i aluminium, stal papier).
Szczegóły >>
07.06.2008 - 31.07.2008 : Malarstwo - Lucja Radwan
Wystawa czasowa od 07.06.08 – 31.07.08 Córka małopolskiego malarza i rzeźbiarza Tadeusza Radwana i pochodzącej z Austrii Józefy Scheichl, ur. 1951 r. w Tuchowie. Jej edukacja artystyczna przebiegała początkowo pod okiem ojca w Polsce. Następnie już po wyjeździe do Austrii (1975r.) pobierała nauki u znanych malarzy Krayema, oraz György`a Komisa. Lucja Radwan jest zamiłowaną akwarelistką, ale pracuje również w akrylu i oleju. Akwarele Lucji Radwan są utkane ze że świateł i kolorów , koncentrują się na istotnych detalach wziętych z przyrody , próbują leczyć krajobrazy, którym nasza cywilizacja zadała liczne rany.Obrazy artystki znajdują się m.in. w zbiorach Papieża Jana Pawła II, muzeach oraz wielu prywatnych kolekcjach na całym świecie.
Szczegóły >>
26.04.2008 - 26.04.2008 : Afryka w oczach Tubaba
Fotografie Łukasza Brauna Pocztówki z Afryki Miesięczna podróż autora zdjęć, studenta etnologii, rozpoczęła się w położonym nad Nigrem Bamako. Jest to rozbrzmiewająca rykiem zdezelowanych samochodów metropolia, zakurzona czerwonym, laterytowym pyłem. Całodniowa podróż autobusem w stronę portowego Mopti słynącego z targów ryb i soli zaowocowała znajomością z Boubacarem, który przyłączył się do Tubaba (termin używany na określenie białego człowieka) i od tego czasu podróżowali razem. Odwiedzili zbudowane z gliny wioski, nie raz pili mocną, bardzo słodką zieloną herbatę z miętą i jedli rozgotowany ryż z warzywno-mięsnym sosem ze wspólnej, stalowej miski. Miesięczna podróż zaowocowała wieloma fotografiami, a także licznymi stronami notatek, uparcie gryzmolonych w upalne popołudnia. Na wystawę składają się fotografie uzupełnione zapiskami z podróży. Ponad połowa prezentowanych zdjęć to portrety ludzi, których autor spotkał na swojej drodze. Spotkanie z nimi i ich światem pozwoliło Tubabowi inaczej niż dotychczas spojrzeć na siebie i własny, oswojony świat. O autorze Tubab jest studentem etnologii na Uniwersytecie Wrocławskim. W swojej pracy licencjackiej analizował sposoby reprezentacji afrykańskiej ludności etnicznej na fotografiach prasowych. Lubi się przemieszczać, relaksuje go robienie zdjęć, prowadzi fotobloga „Notes From Different Spots” (http://nfds.blogspot.com). Po ukończeniu studiów planuje wyjechać na Czarny Ląd i poświęcić się fotografii i pisaniu.
Szczegóły >>
19.04.2008 - 08.06.2008 : Tradycyjna ceramika z Tunezji
Wyroby garncarek berberyjskich oraz przedmioty wzorowane na średniowiecznej ceramice arabskiej stanowią główną część wystawy, którą od kwietnia do czerwca będzie można oglądać w Muzeum Etnograficznym we Wrocławiu. Wśród 150 eksponatów znajdą się także między innymi przykłady kaligrafii arabskiej, klatki dla ptaków, stroje ludowe, plakaty oraz zdjęcia. Najwięcej miejsca poświęcono ceramice berberyjskiej z miasta Sedżnan, w którym zachowały się ostatnie w Tunezji tradycyjne warsztaty ceramiczne. Miejscowe garncarki lepią naczynia ręcznie, suszą na słońcu i wypalają nad ogniskiem. Stosowane przez nie proste, kreskowe wzory przypominają sposób zdobienia ceramiki predynstycznej ze starożytnego Egiptu. W Sedżanie wykonywane są przedmioty potrzebne do codziennego uzytku jak dzbanki do gotowania potraw, naczynia do jedzenia i picia, ale także wyroby pamiątkarskie robione z myślą o turystach: solniczki, popielniczki. Ciekawostką są wyroby zdobione wizerunkiem bocianów, które zimują w okolicach miasta i są sporą atrakcją turystyczną. Ceramikę berberyjską autor wystawy Henryk Brandys zestawia z przedmiotami wykonywanymi w miejskich warsztatach przeważnie przez osoby z wykształceniem plastycznym. Te przedmioty nawiązują do średniowiecznej ceramiki arabskiej z Andaluzji cieszą się dużym zainteresowaniem turystów, dlatego garncarze zmieniają tradycyjne formy i zdobnictwo dostosowując je do współczesnych potrzeb. Najczęsciej wykonują różnego rodzaju wazony na kwiaty, donice i wazy. Upraszczają dekoracyjne arabeski i motywy roślinne i rezygnują z ozdobnych napisów w pięknej kaligrafii arabskiej w zamian stosując nowe motywy zoomorficzne, a czasem nawet sylwetki ludzkie i ażury.
Szczegóły >>
08.03.2008 - 13.04.2008 : Pisanka. Subtelna sztuka zdobienia
Pierwsza prezentacja pisanek znajdujących się w zbiorach Muzeum Etnograficznego we Wrocławiu. Kolekcja pisanek zaczęła powstawać 40 lat temu, do dziś zgromadzono około 900 obiektów. Najstarsze i jednocześnie najciekawsze z nich to pisanki huculskie wykonane w latach 30-tych XX wieku na Huculszczyźnie, najliczniejsze są jajka o wzorach łemkowskich wykonane przez Aleksandrę Hryńczuk (113 sztuk). Podczas tworzenia kolekcji nie pominięto współczesnej twórczości czyli pisanek zdobionych artystycznie i takich, które są przykładem zdobienia komercyjnego. Wśród nich ciekawie prezentują się jajka ozdobione cyną i bursztynami i pisanka, na której namalowany został budynek Muzeum Etnograficznego we Wrocławiu.
Szczegóły >>
04.03.2008 - 14.03.2008 : Pisanki i palmy wielkanocne

Szczegóły >>
19.01.2008 - 17.02.2008 : Rowerem przez Czarny Ląd
W100 fotografii wykonanych w Afryce w latach 30-tych XX wieku przez jednego z najbardziej niezwykłych podróżników Kazimierza Nowaka można będzie oglądać w styczniu i lutym w Muzeum Etnograficznym we Wrocławiu. Wśród pokazywanych prac są zdjęcia egzotycznej przyrody, plemion zamieszkujących Czarny Ląd oraz takie, które dokumentują trudy podróży. Kazimierz Nowak wsławił się tym, że jako pierwszy człowiek na świecie przebył samotnie kontynent afrykański, a liczącą prawie 40 tysięcy kilometrów trasę pokonał głównie na rowerze i pieszo. Wyruszył z Poznania w listopadzie 1931 roku, przez Włochy dotarł do Trypolisu i stamtąd na wysłużonym 7-letnim rowerze rozpoczął swoją samotną wyprawę na południe Czarnego Lądu. Oprócz chęci przeżycia przygody jednym z powodów tej podróży była chęć zarobienia pieniędzy na utrzymanie rodziny (pensja urzędnika towarzystwa ubezpieczeniowego w czasach kryzysu nie wystarczała na podstawowe potrzeby). Mimo starań nie udało mu się pozyskać pieniędzy od sponsorów (oprócz opon rowerowych podarowanych przez Stomil), być może dlatego, że nie podzielał kolonialnych ambicji państwa polskiego. Zdjęcia oraz relacje z kolejnych etapów wyprawy publikował w polskiej i niemieckiej prasie, a pieniądze z honorariów szły na finansowanie dalszej podróży i na pomoc rodzinie. W czasie 5-cio letniej wędrówki poznał między innymi egipskich felladów, Burów, Buszmenów, karłów Babinga, polował na dzikie zwierzęta, przebył Saharę na dromaderze, a kiedy jego rower się rozpadł na kawałki, podróżował między innymi konno oraz czółnem wykonanym na zamówienie ( jedno z czółen nazwał imieniem swojej żony: „Maryś”). Do Europy, prawie bez pieniędzy, dotarł w listopadzie 1936 roku. We Francji bezskutecznie próbował sprzedawać zdjęcia, by zdobyć pieniądze na powrót do Polski. W końcu dzięki pomocy żony i dzięki poręczeniu firmy Stomil udało mu się dostać pożyczkę od polskiego konsula i wrócić do Poznania.
Szczegóły >>
10.12.2007 - 31.01.2008 : Najpiękniejsza szopka betlejemska
Najpiękniejsza szopka betlejemska. XV Wojewódzka wystawa konkursowa. dziecięce realizacje rzeźbiarskie
Szczegóły >>
24.11.2007 - 05.12.2007 : Romskie odrodzenie
Zapraszamy na wystawę przygotowaną przez Fundację Integracji Społecznej „Prom”, pod honorowym patronatem Wojewody Dolnośląskiego. wystawa czynna: 24.11 - 05.12.2007 Bohaterami wystawy są Czescy Romowie, którym udało się osiągnąć sukces w życiu zawodowym. Autorem zdjęć jest amerykański fotograf Chad Evans Watt.
Szczegóły >>
07.11.2007 - 20.11.2007 : Rakowiec na dawnej kartce pocztowej
Wystawa ze zbiorów Mariusza Kotkowskiego jest zapowiedzią planowanej w Muzeum Etnograficznym na 2008 r dużej ekspozycji poświęconej historii Przedmieścia Oławskiego.
Szczegóły >>
27.09.2007 - 14.12.2007 : Kultura Żydów Galicyjskich
Wystawa czynna 27.09 – 14.12.2007
Unikatową kolekcję judaików z Muzeum Etnografii i Rzemiosła Artystycznego we Lwowie, uważaną za jedną z największych i najcenniejszych w Europie będzie można oglądać od 27 września do 14 grudnia w Muzeum Etnograficznym. Na wystawie znajdzie się prawie 300 przedmiotów powstałych w okresie od XVI wieku do lat 30-tych XX wieku. Najstarszy z pokazywanych eksponatów to lampka chanukowa z mosiądzu wykonana w XVI wieku. Oprócz niej można będzie zobaczyć, między innymi synagogalne świeczniki, parochety czyli kotary zasłaniające świętą skrzynię zwaną arką przymierza, wskazówki do czytania Tory, naczynia na potrawy paschalne, bogato zdobione jarmułki i napierśniki. Ciekawostką są przedmioty dekoracyjne wykonane przez Jakuba Dreisina, który pismo hebrajskie potrafił sprowadzić do mikroskopijnych rozmiarów. Modlitwy i pieśni wypisywał na kurzych i gołębich jajkach, a nawet na ziarnkach grochu. Ekspozycja pokazuje odległy i fascynujący świat dawnej kultury żydowskiej.

Wystawa objęta honorowym patronatem Związku Gmin Wyznaniowych Żydowskich w RP Oddział we Wrocławiu,
Icchaka Rapoporta Naczelnego Rabina Wrocławia i Śląska
Gmina Żydowska

Oprawa muzyczna wystawy:
Fundacja Bente Kahan SYNAGOGA POD BIAŁYM BOCIANEM - Centrum Kultury i Edukacji Żydowskiej we Wrocławiu

Patroni medialni:
Polskie Radio Wrocław TVP3 kulturaonline.pl
Szczegóły >>
07.09.2007 - 30.09.2007 : Pamiątka z pielgrzymki
Grafika dewocyjna XVIII - XX w. Ze zbiorów Muzeum Etnograficznego Nikolausa von Lutterottiego. Wystawa zorganizowana w ramach obchodów Europejskich Dni Dziedzictwa
Szczegóły >>
20.07.2007 - 20.08.2007 : Kilimy - Anatol Igor Chlabicz
Anatol Igor Chlabicz Historyk i pedagog szkolnictwa specjalnego. Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, Akademii Pedagogicznej w Krakowie i Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie. Zamiłowanie do sztuki tkactwa artystycznego wyniósł z domu rodzinnego na Białystocczyźnie. Tkaniną zajmuje się od lat 90-tych XX wieku. Swój warsztat tkacki doskonalił w Pracowni Tkaniny Artystycznej przy Galerii Tkackiej „Na Jatkach” we Wrocławiu, kończąc jednocześnie studium Tkactwa Artystycznego. Poszukiwania artystyczne Igora Chlabicza zmierzają w stronę tkaniny kilimowej, która stała się wytyczną jego twórczości. Jest mistrzem kilimu, chociaż w pracach tematycznych stosuje technikę gobelinową. Igor Chlabicz w swych tkaninach kilimowych łączy różnorodne wpływy i w ten sposób nadaje im indywidualny, współczesny kształt. Komponuje spokojne, wysmakowane w kolorze i zdyscyplinowane kompozycje, będące jakoby daleką reminiscencją wschodnich tradycji. Artysta odzwierciedla w nich emocje osobowości i zapamiętanych obrazów – migawek z dalekich podróży studyjno – artystycznych na Bliski Wschód. Jego prace są wynikiem wspomnień i zauroczeń formalną stroną realizacji na warsztacie współczesnej rzeczywistości. Dzięki perfekcyjnemu opanowaniu techniki warsztatowej porusza się po płaszczyźnie tkaniny z wirtuozerską umiejętnością. Igora Chlabicza należy zaliczyć do niezwykle pracowitych artystów, dla których czas mierzy się ilością przeplecionych wątków.[…] Prof. Ewa Maria Poradowska – Werszler Prace Anatola Igora Chlabicza prezentowane były na ponad 20 wystawach grupowych i 4 indywidualnych w Galerii Tkackiej „Na Jatkach”, Wrocław 2003; Muzeum Ślężańskim w Sobótce, Sobótka 2004, Galerii Filharmonii Wrocławskiej,2005, Galerii przy parafii św. Augustyna we Wrocławiu, 2007
Szczegóły >>
23.06.2007 - 09.09.2007 : Barwy smoka za chińskim murem
Wystawa ze zbiorów Ambasady Chińskiej Republiki Ludowej i osób prywatnych. Autor scenariusza i informatora : Henryk Brandys. Sztuka, rzemiosło i chińskie rękodzieło ludowe zachwycają różnorodnością form, bogactwem kolorów i orientalnym wdziękiem. Oglądając poszczególne obiekty trzeba pamiętać, że dla Chińczyka dawniej najważniejsza była symbolika zawarta w kolorze, formie i treści przedstawienia. Symbolika, której korzenie tkwiły w bogatej tradycji religijnej (Taoizm i Buddyzm) oraz liczącej ponad 4 tysiące lat tradycji historycznej. Dla współczesnych Chińczyków ta symbolika ma już mniejsze znaczenie, ale nadal tradycja jest żywa i zainteresowanie młodego pokolenia przeszłością rośnie. Symbolami „Państwa Środka” nadal pozostają smok i chiński mur, dlatego znalazły się one w tytule wystawy. Smok (Long) ma wiele znaczeń, jest bowiem jednym z najważniejszych symboli łączących w sobie różne wyobrażenia mitologiczne i kosmiczne, które pojawiały się i kształtowały w ciągu stuleci. Chiński mur to imponująca długością budowla - jeśli zliczyć wszystkie jego odcinki, które zbudowano w Chinach w różnych miejscach na przestrzeni od V wieku p.n.e. do XVI wieku n.e. to łączna długość przekroczyłaby 50 000 km. Zachowany do dzisiaj mur, zrekonstruowany w czasach Mingów (1368 – 1644), liczy 10 000 li tj. około 7300 km. Na wystawę składa się około 300 obiektów oraz zdjęcia pokazujące chiński pejzaż, zabytki, pochody świąteczne z tańcami smoka i lwa oraz zdjęcia obrazujące zajęcia i zabawy chińskich dzieci. Obiekty zostały tak wybrane, że tworzą grupy złożone z poszczególnych kategorii przedmiotów i prezentują one następujące rodzaje : · malarstwo i kaligrafia · wyroby z laki lub pokryte laką · ceramika i porcelana · tkaniny i hafty · kompozycje z muszli, korka, waty i słomy · wyroby plecionkarskie · zabawki · wycinanki · lampiony · latawce
Szczegóły >>
21.04.2007 - 31.05.2007 : Józef Wiejacki - Rzeźba
Józef Wiejacki urodził się w 1922 r. w Mesznej Opackiej – miejscowości położonej na Pogórzu Karpackim, w pobliżu znanego daleko poza Galicją sanktuarium w Tuchowie. Pamięć o tak wyjątkowym miejscu urodzenia wywarła równie silny wpływ na wybór życiowej drogi przyszłego rzeźbiarza jak stolarsko – rzeźbiarskie tradycje rodzinne. Przez całe życie potrzeba kształtowania drewna była mu równie bliska jak konieczność odkrywania prawd wiary, dialogu z Bogiem. Młodzieńcze próby rzeźbiarskie przerwała wojna. W tych tragicznych latach Józef Wiejacki podjął walkę w szeregach Batalionów Chłopskich. Po wojnie opuścił rodzinną Małopolskę i zamieszkał na ziemiach zachodnich, od 1947 roku w Małkowicach koło Kątów Wrocławskich. Do rzeźby powrócił w latach sześćdziesiątych i już wtedy pracę twórczą połączył z działaniem na rzecz lokalnego środowiska. Swoje rzeźby zawsze eksponował na wystawach o zasięgu ogólnopolskim, przekazywał je do zbiorów muzeów, prywatnych kolekcjonerów, ale z drugiej strony także do miejscowej parafii i szkół. Od lat prowadzi warsztaty z młodzieżą szkolną Małkowic, w razie potrzeby konserwuje rzeźby stanowiące wyposażenie miejscowego kościoła. Bierze udział w konkursach organizowanych przez muzea i w gminnych dożynkach. Jest w swej pracy, we wszystkich działaniach jednocześnie lokalny i uniwersalny.
Szczegóły >>
13.03.2007 - 30.03.2007 : Pisanki i palmy wielkanocne
W przedświątecznym czasie Muzeum Etnograficzne zaprasza na wystawę poświęconą wielkanocnym rekwizytom obrzędowym. Na corocznie organizowanej przez Muzeum ekspozycji będzie można zobaczyć pisanki zdobione tradycyjnymi wzorami i technikami, jak również jajka których motywy zdobnicze to wyraz indywidualnych możliwości ich twórców. Na prezentowanej w Muzeum wystawie pokazane zostaną także tradycyjne palmy - plecione z suszonych barwionych kwiatów, traw i ziół, baranki z gliny lub ciasta, drewniane ptaszki, kolorowe kwiaty z cienkich wiórków osikowych lub z misternie ułożonej bibuły. Wystawa urozmaicona będzie pracami dzieci z wrocławskich szkół.
Szczegóły >>
obraz z cyklu 13.02.2007 - 31.05.2007 : DZIKOŚĆ I LIRYKA – MALARSTWO WALDEMARA SZERMAŃSKIEGO
Waldemar Szermański niemal całe swoje życie związał ze sztuką. I chociaż nie wypełniła mu ona życia bez reszty, bo oddawał się także wielu innym pasjom, to jednak tylko o twórczości malarskiej mówi, że jest dla niego czymś tak naturalnym, jak oddychanie. Naturalność ta jednak w żaden sposób nie wykluczyła dążenia do oryginalności, wypracowania indywidualnej, niepowtarzalnej stylistyki. Władysław Szermański brał udział w licznych wystawach zbiorowych, równolegle prezentował jednak własne prace na wystawach indywidualnych. W 2006 roku zorganizowano wystawę jego twórczości zatytułowaną „Dzikość i Liryka” w Muzeum Śląskim w Katowicach. Jej kuratorem była Pani Maria Fiderkiewicz. Za Jej zgodą wrocławska ekspozycja zapożyczyła tytuł od tamtej wystawy, pomimo że prezentowany jest na niej także nowy zestaw prac. Zmieniają się bowiem obrazy - ich tematyka i forma, ale nie zmienia się wypracowany przez malarza, niepowtarzalny i zawsze rozpoznawalny styl. „Dzikość” to odwołanie się do ekspresjonizmu i polskich „dzikich”, między innymi do twórczości Waldemara Obrzydowskiego, ostre zestawienia barw, rozedrganie linii i plam, gwałtowność niepohamowanych emocji; „liryka” to czułość i delikatność przejawiająca się także w zmiękczeniu niektórych partii malarskiej płaszczyzny, przejściu do linii opływowych, zastąpieniu kreski rozlewną plamą, wrażliwość na urodę przyrody, wyciszenie. Dwa, wydawałoby się przeciwstawne stany emocjonalne, które w tej twórczości składają się na harmonijną całość.
Szczegóły >>
16.12.2006 - 18.02.2007 : Zanikająca tradycja Ise katagami i kimono
Prezentuje mało znaną gałąź dawnego japońskiego rzemiosła – katagami, czyli szablony do nanoszenia wzorów na tkaniny, wyroby z ceramiki itp. Szablon spełnia rolę podobną do matrycy drukarskiej – pozwala na multiplikacje wzorów. Metody wykonywania szablonów katagami nie zmieniły się od stuleci. Wycina się je ręcznie specjalnym nożem lub dziurkaczem z wielowarstwowego, odpowiednio impregnowanego papieru (m.in. pokrywanego sokiem z persymony i wędzonego). Szablony przypominają papierowe koronki, a precyzja z jaką „wydziergano” wzory jest wprost niewiarygodna. Źródłem form, do którego najczęściej sięgali artyści, była przyroda (kwiaty śliwy, wiśni, chryzantem, bambusy). Pojawiają się też obiekty nieodłącznie związane z życiem Japończyków: parasolki, wachlarze, tykwy na wodę itp. Często stosowane są abstrakcyjne, geometryczne desenie. Na wystawie eksponuje się 130 szablonów wykonanych przez japońskich mistrzów. Niektóre z nich uznane zostały za Skarb Narodowy Japonii. Ekspozycję uzupełniają próbki tkanin i kimona farbowane za pomocą szablonów oraz przykłady współczesnego wykorzystania katagami w sztuce użytkowej, np. parawany, zakładki do książek.
Szczegóły >>
06.12.2006 - 04.02.2007 : Najpiękniejsza Szopka Betlejemska
XIV Wojewódzka Wystawa Pokonkursowa. Dziecięce realizacje rzeźbiarskie
Szczegóły >>

<< Powrót

Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Partnerzy medialni